เบื้องหลังความสำเร็จของซีรีส์ ‘สงคราม ส่งด่วน’ แรงบันดาลใจจากคนต้นเรื่อง สู่ความทุ่มเทและความตั้งใจของ ไก่ ณฐพล บุญประกอบ

เมื่อความแค้น ทำให้คนลุกขึ้นสู้ เตรียมพบกับความเดือด ดุ คลั่ง ของสตาร์ทอัพรากหญ้าที่ลุกขึ้นมาท้าชนกับเจ้าสัวรุ่นใหญ่ เด็กดอยคนนี้จะมีดีจนทำธุรกิจ Express ให้กลายเป็นยูนิคอร์นตัวใหม่ได้อย่างไร ไปหาคำตอบพร้อมกัน

คำโปรยอันน่าตื่นเต้นเร้าใจของซีรีส์ สงคราม ส่งด่วน (Mad Unicorn) ซึ่งปรากฏอยู่บนหน้าเพจ Netflix ทำให้เราพอจะอนุมานถึงคนต้นเรื่องในชีวิตจริงได้ไม่ยาก แม้ว่า ไก่ ณฐพล จะย้ำว่าซีรีส์เรื่องนี้เป็นผลงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องจริง (inspired by true story) ซึ่งแตกต่างจากผลงานที่สร้างจากเรื่องจริง (based on true story) โดยเขาเพียงเลือกหยิบเรื่องราวบางแง่มุมที่สนใจมาปรุงแต่งและปรับเปลี่ยนบริบทใหม่ ให้เหมาะกับรูปแบบของซีรีส์เท่านั้น

“เราไม่ได้ทําอัตชีวประวัติเขา แต่ว่าเราหยิบชิ้นส่วนชีวิตของคนต้นเรื่องมาใส่ไข่ ตีฟู และประกอบขึ้นใหม่ให้เป็นเรื่องที่เราชอบ เราไม่สามารถจะเอาชีวิตของคนๆ หนึ่งมาเรียง หนึ่ง สอง สาม สี่ แล้วก็เล่าไปแบบนั้นได้ มันเป็นไปไม่ได้ เพราะว่ารูปแบบ (format) และข้อจํากัดของเวลา ซึ่งต้องถูกจัดระเบียบ ถูกเลือก ถูกคิดโครงสร้างและต่อเติมเข้าไปใหม่ เพื่อให้กราฟของซีรีส์มันสนุกขึ้น”

อ่านเพิ่มเติม: “ขออุทิศรางวัลนี้..แด่ผีทั้งหลายในเมืองไทย” รู้จัก อุ้ย รัชฏ์ภูมิ ผู้กำกับหนังไทยที่ไปคว้ารางวัลคานส์ จากผลงาน ‘ผีใช้ได้ค่ะ’ (A Useful Ghost)

ไก่ ณฐพล เล่าว่า เขาและทีมเขียนบทต้องใช้เวลาราวสองปีในการทำบทซีรีส์เรื่องนี้ โดยสิ่งที่ยากที่สุด คือการพยายามทําความเข้าใจตัวตนของ ‘คนต้นเรื่อง’ หรือตัวละคร ‘สันติ’ คนชายขอบที่สามารถพาตัวเองจากจุดที่ต่ำมากของสังคม ชีวิตของเด็กดอยที่ต้องยิงนก ดักหนู เอามาย่างกินกันตาย แล้วเดินเท้าเปล่าจากหุบเขา โดยใช้อาวุธเดียวที่เขามีคือภาษาจีนที่แม่สอน ก่อนจะฝ่าฟันสนามรบธุรกิจและสู้ยิบตา จนกลายมาเป็นเจ้าของอาณาจักรธุรกิจระดับยูนิคอร์นได้สำเร็จ

“การต้องเขียนเรื่องอะไรที่ไกลจากตัวมันยากเสมอ ยิ่งเป็นการใช้จินตนาการเพื่อทลายกรอบและพาตัวเองขึ้นไปอยู่ในความพลุ่งพล่านบ้าระห่ำแบบเดียวกันกับคนต้นเรื่อง เพราะหลายครั้งที่วิธีการคิด วิธีการตัดสินใจของเขา ทำให้เราสงสัยว่า ‘ชีวิตจริง มันทําแบบนี้ได้ด้วยเหรอ’ มันคือคำว่า ‘Mad’ จริงๆ ที่เหล่ามนุษย์ปกติที่ไปไม่ถึงหมื่นล้านจะรู้สึกว่า มันเป็นวิธีแก้ปัญหาที่ผิด มันเป็นไปไม่ได้ มันไม่ควรทำแบบนี้ นี่บ้าหรือเปล่า แต่มายด์เซ็ทของตัวละครสันติเป็นแบบนั้น ในขณะที่เรากำลังมองหาประตู หน้าต่าง มองหาค้อนเพื่อที่จะฝ่ากำแพงไปให้ได้ แต่ว่าคนๆ นี้กลับเลือกที่จะเดินทะลุกำแพงไปเลย เอาหัวโขกทุกวัน เดินชนทุกวัน เดี๋ยวมันก็ทะลุได้เอง”

ไม่เพียงแต่ความท้าทายในการทำความเข้าใจชีวิตของคนต้นเรื่องเท่านั้น การต้องเข้าใจภาพใหญ่ของโลกธุรกิจขนส่ง ตลอดจนองค์ประกอบและขั้นตอนต่างๆ ก็เป็นเรื่องที่ไม่ง่ายเลย

“มันไม่ใช่ว่าเราจะเดินเข้าไปที่ขนส่งสักเจ้าหนึ่ง ถามเขาแล้วเราจะได้คำตอบ เพราะมันเป็นข้อมูลอีกเลเวลหนึ่ง ที่ไม่เหมือนกับการได้คุยกับคนที่มีอำนาจตัดสินใจจริงๆ มุมมองของพนักงาน กับมุมมองของหัวเรือก็ต่างกัน นั่นทําให้ระหว่างเขียนบท เราต้องกลับไปคุยกับคนต้นเรื่องอีกประมาณ 3-4 รอบ เพื่อทําความเข้าใจในมิติอื่นๆ ของโลกโลจิสติกส์เพิ่มเติม ซึ่งเป็นอะไรที่ใหญ่มาก”

ไก่ ณฐพล ยืนยันว่า แม้ซีรีส์เรื่องนี้จะเป็นเรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากชีวิตจริงของคนต้นเรื่อง แต่เขาก็มีอิสระในการทำงานอย่างเต็มที่

“ตอนที่เราเขียนบท เราไม่ต้องกังวลว่าคนต้นเรื่องเขาจะแฮปปี้หรือไม่แฮปปี้ มันไม่ได้มีโจทย์แบบนั้น ไม่ได้มีใครเข้ามาควบคุมเรา เพียงแต่สิ่งที่เราสนใจจะเป็นตัวควบคุมงานของเราโดยอัตโนมัติ เช่น ความสนใจในความบ้าระห่ำในการตัดสินใจด้านธุรกิจ และปัจจัยที่ทำให้คนต้นเรื่องสามารถพาบริษัทเล็กๆ ไปสู่องค์กรที่ประสบความสําเร็จได้

“สิ่งที่ยากคือการจะเติมเต็มจินตนาการให้ทั้งสนุกและดี รวมทั้งเมคเซ้นส์กับเรื่องราวจริงๆ ที่มีอยู่ ไม่ใช่ว่าเราจะสามารถใส่อะไรมั่วๆ เข้าไปก็ได้ ยิ่งพอเป็นซีรีส์ที่มีความยาว 7 - 8 ชั่วโมง พื้นที่มันกว้างมาก มันคิดได้ไม่จบ มันเหมือนการวิ่งมาราธอนที่รู้สึกว่าเขียนเท่าไรก็ไม่หมดสักที ขณะที่เราพยายามโฟกัสกับสิ่งนี้ ก็มีอีกเป็นล้านสิ่งรอเราอยู่ ก็ถือเป็นการกำกับซีรีส์ครั้งแรกที่ทรมานมาก (หัวเราะ) ถ้าไม่ได้พี่เก้งพี่วรรณมาช่วยเป็นเข็มทิศ เราว่าก็คงจะเหนื่อยกว่านี้มาก”

โจทย์ใหญ่ที่ตามมาภายหลังจากการเขียนบท คือการเฟ้นหานักแสดง ซึ่ง ไก่ ณฐพล ยอมรับว่าเป็นหนึ่งในงานที่หินที่สุด เนื่องจากตัวละครหลักของซีรีส์เรื่องนี้ ทั้งสันติ เสี่ยวหยู และรุ่ยเจี๋ย สามคนจากทีม Thunder Express ต้องพูดภาษาจีนได้ นอกจากนั้น ยังต้องมีคาแรกเตอร์ที่ตรงกับตัวละคร และมีความสามารถด้านการแสดงที่ต้องพยุงซีรีส์ได้ทั้งเรื่อง ซึ่งเขายอมรับว่าระหว่างเขียนบท ตัวเองยังนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าจะไปหานักแสดงเหล่านี้มาจากไหน

“ตัวละคร ‘สันติ’ ถ้าไม่ใช่ ไอซ์ซึ (ณัฐรัตน์ นพรัตยาภรณ์) ก็คิดไม่ออกว่าใครจะมาเล่นได้ แอคติ้งที่ต้องแบกแพสชั่นของตัวละครที่มันหนักหน่วงมาก แอคติ้งที่ต้องเป็นคนไทยที่พูดภาษาจีนได้ ซึ่งต้องยอมรับว่า ไอซ์ซึเป็นนักแสดงที่ทุ่มเทเกินมาตรฐานที่เคยเจอมามากๆ เขามีเวลาแค่สองเดือนในการฝึกพูดภาษาจีนเพื่อให้เล่นได้” (ทั้งที่ก่อนหน้านี้พูดไม่ได้เลย)

“สำหรับตัวละครเสี่ยวหยูว (เจนเย่ เมธิกา จีรนรภัทร) และรุ่ยเจี๋ย (ดร.พลัง โลกศิลป์) นั้น ต้องเป็นคนจีนที่พูดภาษาไทยได้ ความยากคือพอสกิลเรื่องภาษามันตัดตัวเลือกลงไปเยอะมาก การได้มาซึ่งนักแสดงที่จะสวมบทบาทตัวละครเหล่านี้ก็ยากมากเช่นกัน เราไม่คิดด้วยซ้ำว่า จะมีคนอย่าง ‘พลัง’ อยู่บนโลกใบนี้ คือยังคิดเล่นๆ อยู่เลยว่า จะเอาคนจีนมาหัดภาษาไทย หรือจะเอาคนไทยไปหัดภาษาจีน จะดัดสําเนียงเหรอ กลับไปดูหนังเรื่องต่างๆ ที่ผ่านมา ก็ไม่เห็นว่าจะมีใครมาเล่นสิ่งนี้ได้เลย แม้แต่เสี่ยวหยูเองก็ตาม นางเอกในเจเนอเรชันนี้มีใครที่พูดจีนได้บ้าง โอ้โห มันตัดชอยส์จนเหลือแบบนิ้วมือเดียวก็นับหมดแล้ว

“นี่ยังไม่นับว่าเราต้องไปถ่ายทำที่จีน ต้องทําโกดังขนส่งขนาดใหญ่มาก มีการขนส่งพัสดุจํานวนมหาศาล มีถ่ายที่ทะเล มีถ่ายเรือ โอ้ย นี่ซีรีส์เรื่องแรกจริงๆ เหรอเนี่ย (หัวเราะ) ทําไมต้องทำขนาดนี้ มันเกินกว่าสเกลที่เราเคยทําไปเยอะแบบสุดๆ เลย แต่สุดท้ายก็ต้องพยายามบริหารทรัพยากรจากจินตนาการของเราให้ได้”

แม้ข้อจำกัดด้านภาษาจะเป็นอุปสรรคขนาดใหญ่เพียงใดก็ตาม แต่ผู้กำกับคนนี้ก็ยังยืนยันที่จะให้ตัวละครหลักพูดภาษาจีน

“การจะไม่เขียนบทให้ตัวละครพูดจีน มันเป็นไปไม่ได้เลย เพราะสิ่งสำคัญในการพาตัวละครสันติไปสู่การประสบความสําเร็จ คือภาษาจีน เราจะเขียนบทให้สันติพูดจีนน้อยหน่อย หรือพูดจีนไม่คล่อง หรือพูดเท่าที่จําเป็น มันเป็นไปไม่ได้ เพราะนี่คือ ‘พลัง’ ที่สำคัญของคนต้นเรื่องจริงๆ”

ไก่ ณฐพล ยังเสริมว่า สิ่งที่เขาเพิ่งค้นพบเกี่ยวกับคุณสมบัติของการเป็นนักแสดงที่ดี นอกเหนือจากเสน่ห์ต่างๆ บนหน้าจอ คือเรื่องของ ‘น้ำเสียง’

“หลังๆ เรารู้สึกว่า เรื่องเสียงสำคัญมาก เวลาเราฟังใครพูดบทอะไรออกมาก็ตาม ถ้าคนๆ นั้นไม่ได้ผ่านชีวิตหรือมีประสบการณ์บางอย่างมาก่อน เมื่อพูดแล้วจะรู้สึกได้ว่า ข้างในของเขาไม่มีความเข้มข้นมากพอสําหรับบทนี้ หรือสําหรับไดอะล็อกนี้ แต่สำหรับพี่เอก (ธเนศ วรากุลนุเคราะห์) ซึ่งรับบทเป็น คณิน คือตัวอย่างของนักแสดงที่ประสบการณ์และความเข้าใจโลกของเขา ทำให้เรารู้สึกว่า เขาเป็นตัวละครที่มีอำนาจ มีความซับซ้อน ทุกจังหวะในการพูด และจังหวะในการหยุด มันทำให้เราเชื่อได้ว่า เขาคือตัวละครตัวนี้จริงๆ”

หลังจากซีรีส์ สงคราม ส่งด่วน (Mad Unicorn) ออกฉายบน Netflix ผลงานเรื่องนี้ก็กลายเป็นไวรัล มีคอมเมนต์มากมายที่แสดงความชื่นชม ทั้งในเรื่องของบท การแสดง งานโปรดักชั่น งานภาพ งานตัดต่อ งานการกำกับ หรือแม้กระทั่งเพลงประกอบ และกล่าวว่าซีรีส์เรื่องนี้จะช่วยยกระดับเพดานคุณภาพคอนเทนต์ไทย ให้สูงขึ้นไปมากกว่าเดิม

กว่า 2 ปีในการเขียนบท, 78 คิวการถ่ายทำ, 128 โลเคชั่น, ทีมงานเกิน 400 ชีวิต, นักแสดงกว่า 4,300 คน และพัสดุอีกกว่า 70,000 กล่อง นับเป็นเวลาเกือบ 4 ปีพอดี จากจุดเริ่มต้นของโปรเจ็กต์นี้ที่ ไก่ ณฐพล ไม่เคยเชื่อเลยว่าเขาจะทำได้

“เราอาจจะรู้สึกอยู่ตลอดมั้งว่า เราเป็นคนที่ไม่ได้เก่งขนาดนั้น ยิ่งพอนึกถึงโมเมนต์ที่พี่ๆ เขามาชวนให้เราทำ ด้วยความที่เป็นซีรีส์สเกลใหญ่ขนาดนี้ และตัวเองก็ไม่เคยทำ fiction เต็มๆ มาก่อน ในขณะที่มีผู้กํากับคนอื่นอีกมากมายรอบตัวพี่เก้ง พี่วรรณ มันจึงเกิดคําถามอยู่แล้วว่า ‘ทําไมถึงเป็นเรา’ ซึ่งพี่ๆ เขาให้เหตุผลว่า เพราะเราน่าจะเป็นคนที่สามารถดึงเรื่องราวของคนต้นเรื่องออกมาได้ โดยที่ทําให้เขาไว้ใจที่จะเล่าเรื่องต่างๆ ให้เราฟัง”

แม้การเดินทางตลอดสี่ปีของซีรีส์เรื่องนี้จะหนักหนาและท้าทายเพียงใดก็ตาม แต่ ไก่ ณฐพล ก็ไม่เคยลืมความรู้สึกแรกที่เขาเคยได้รับจาก ‘คนต้นเรื่อง’ และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เขาตัดสินใจลุยโปรเจ็กต์นี้

“ในช่วงที่เราท้อแท้กับการทำซีรีส์ เราจะนึกถึงคำพูดของ มาร์ติน สกอร์เซซี (Martin Scorsese) ที่ว่า การทำหนังเป็นเหมือนความสัมพันธ์ระหว่าง ‘ตัวเรา’ กับ ‘sparkle’ (ประกายไฟ) ของเรื่องเล่า มันคือสิ่งบันดาลใจ คือพลังงาน คือความรู้สึกแรกที่ทำให้เราประทับใจกับเรื่องเล่าเรื่องนั้น จริงๆ แล้ว ‘ภาพยนตร์’ มีแค่นี้เอง เพียงแต่ว่า ‘เครื่องจักรขนาดใหญ่’ ในการผลิตภาพยนตร์เรื่องหนึ่งขึ้นมา ทั้งการวางแผนอันซับซ้อน ขั้นตอนและข้อจำกัดที่วุ่นวาย มันจะทําให้เราหลงทางระหว่างความสัมพันธ์นี้ได้ มันง่ายมากที่จะทําให้เรารู้สึกว่า สิ่งที่เราทำมันไม่ดีแล้ว เรื่องที่เราทํามันไม่น่าสนใจแล้ว เลิกทําดีกว่า เพราะฉะนั้น จงปกป้องและรักษาประกายไฟนั้นไว้ รักษาความรู้สึกแรกที่เรามีต่อสิ่งเหล่านั้นเอาไว้ เพราะมันคือสิ่งที่มีค่าที่สุดในกระบวนการทั้งหมด”

สำหรับไก่ ณฐพล ประกายไฟนั้นคือ ความรู้สึกหลังจากที่เขาได้ฟังเรื่องเล่ายาวสี่ชั่วโมงของคนต้นเรื่องเมื่อสี่ปีที่แล้ว จากเด็กดอยชายขอบ สู่ยูนิคอร์นหมื่นล้านบนยอดเขาสูงตระหง่านใจกลางเมืองใหญ่ และเขาอยากให้คนดูรู้สึกแบบเดียวกัน

ผู้กำกับคนเก่งเชื่อว่า ซีรีส์เรื่องนี้จะสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนดูในการลงมือทำอะไรบางอย่าง เหมือนกับคำพูดที่เถ้าแก่บอกสันติว่า ‘ถอนขนนกกระจอกกับถอนขนไก่ ใช้เวลาเท่ากัน แต่ไก่ได้เนื้อเยอะกว่า เพราะฉะนั้นเราต้องเลือกเป้าหมายให้ดีว่าจะถอนขนอะไร’ ใครจะรู้ว่าประโยคสั้นๆ จะทำให้หนึ่งในทีมเขียนบทตัดสินใจลาออกไปเปิดธุรกิจของตัวเอง หลังเขียนบทซีรีส์เรื่องนี้จบ

“เราไม่ได้บอกให้ทุกคนลาออกไปทำธุรกิจนะ (หัวเราะ) แต่มันอาจจะทำให้เรากล้าตัดสินใจ กล้าเผชิญหน้ากับปัญหา อย่างน้อยมันยังมีตัวละครแบบสันติที่ inspired มาจากชีวิตของคนจริงๆ สักคนหนึ่ง คนที่มาจากจุดที่ต่ำกว่าคนส่วนใหญ่ในสังคมด้วยซ้ำ แต่ก็ยังสามารถเดินขึ้นเขาไปสู่ที่สูงได้ คนที่ทำให้เรารู้ว่า วิธีการแก้ปัญหาไม่ได้มีวิธีเดียว และโลกใบนี้ยังมีความเป็นไปได้อีกมากมายมหาศาล...”

อ่านเพิ่มเติม: 

“ใช้ชีวิตให้เหมือนสายน้ำ” ข้อคิดจากผู้กำกับสี่รางวัลคานส์ ‘เจ้ย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล’ กับเส้นทาง 25 ปี แห่งความสำเร็จ

28 ปีที่ไม่หยุดท้าทายของ ‘นุ่น วรนุช’ กับการหวนคืนจอภาพยนตร์ใน ‘สุสานคนเป็น’ และการลัดฟ้าไปประกวดร้องเพลงไกลถึงแดนมังกร

โอปอล สุชาตา สร้างประวัติศาสตร์คว้ามงกุฎ Miss World คนแรกของไทย พร้อมสปีชทรงพลัง