PDM Brand กับจุดเริ่มต้นความตั้งใจที่ ‘อยากให้คนไทยบ้านสวย’ สู่แบรนด์ดีไซน์ที่คิดนอกกรอบวัสดุ

คุณกล่าวว่าดีไซน์เกี่ยวข้องกับชีวิตทั้งหมด อะไรคือความหมายของดีไซน์ในมุมมองของคุณ
สำหรับผม ดีไซน์ที่ดีมีหลายมิติ ไม่ใช่แค่การวาดรูปหรือการคิดกระบวนการผลิตในเชิงหัตถกรรมหรืออุตสาหกรรม แต่มันคือการแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวข้องกับผู้คนและพฤติกรรมการใช้ชีวิต มันเกี่ยวกับสิ่งของบางอย่างที่มันเคยเป็นปัญหา บางอย่างไม่ได้เป็นปัญหาแต่ทำให้ดีขึ้นได้ ถ้าเราไปประเทศที่พัฒนาแล้ว เราจะพบว่าประเทศที่พัฒนาแล้วส่วนใหญ่ดีไซน์ในทุกมิติตั้งแต่ของใช้ไปจนถึงเมืองมักจะดี เพราะสิ่งเหล่านั้นถูกพัฒนา แก้ไขปัญหาอย่างต่อเนื่องและยาวนาน ดีไซน์จึงเป็นศาสตร์ที่ชัดเจนในประเทศที่โครงสร้างพื้นฐานแข็งแรง

คุณให้นิยาม core value ของแบรนด์ PDM ว่าอย่างไร
เรามีสินค้าสี่หมวด มีเสื่อ เฟอร์นิเจอร์ ของตกแต่งบ้าน และแฟชั่น ทุกๆ ชิ้นขับเคลื่อนผ่านคุณค่าหลักของแบรนด์คือความสดใหม่ (fresh) และรสนิยมการออกแบบที่ดี (classy)

อะไรคือความท้าทายในการพัฒนาเสื่อ PDM ในช่วงแรก เมื่อไม่มีสินค้าประเภทนี้ในตลาดมาก่อน
ความท้าทายหลักคือการทำให้ทนทาน เสื่อทั่วไปราคาถูกและขาดง่ายเมื่อใช้ไปไม่กี่ครั้ง เราใช้เวลาเป็นปีในการพัฒนาวัสดุและโครงสร้าง เราใช้พลาสติกรีไซเคิลที่มีสีด้าน ทำให้เมื่อทอแล้วปูห้อง เสื่อจะไม่สะท้อนแสงเหมือนพรมราคาแพง และใช้ด้ายเย็บขอบแบบเดียวกับเฟอร์นิเจอร์บนเรือยอชต์เพื่อความทนทานต่อแดดและฝน นอกจากนี้ เรายังต้องพัฒนาแนวทางการสื่อสารเพื่อบอกลูกค้าว่าเสื่อผืนละ 3,000 บาทนี้ถูกพัฒนาอย่างเข้มงวด สามารถใช้แทนพรมได้จริง ทำให้บ้านสวยได้ และดูแลรักษาง่าย

อ่านเพิ่มเติม: "Togo": ปฏิวัติงานดีไซน์จากรอยพับของหลอดยาสีฟัน สู่โซฟาระดับตำนานแห่งยุค 70s

ในอีก 5-10 ปีข้างหน้า คิดว่าเทรนด์ของวัสดุและผลิตภัณฑ์จะเป็นไปในทิศทางไหน
ผมคิดว่าสินค้าจะต้องพิเศษขึ้นเรื่อยๆ พิเศษในแง่ของความงาม ความคงทน และการตอบสนองต่อพฤติกรรมเฉพาะบุคคลมากขึ้น เนื่องจากผู้บริโภคมีการเรียนรู้ เห็นมากขึ้น และมีตัวเลือกมากมาย ดีไซน์จะตอบโจทย์ความเป็นปัจเจกบุคคล (individual) มากขึ้นเรื่อยๆ รูปแบบ (style) อาจจะเลือนหายไป แต่สิ่งที่คงอยู่คือสิ่งที่สวยงาม น่าใช้ และผ่านรสนิยมของผู้เป็นเจ้าของ

แล้วหากย้อนเวลากลับไปเจอตัวเองเมื่อ 10 ปีที่แล้ว อยากจะบอกอะไร
คงจะบอกให้เอาเงินไปลงทุนใน Nvidia หรือวางไว้ในคริปโตให้มากกว่านี้จะได้เกษียณไปแล้ว (หัวเราะ) เอาจริงๆ ก็เรียบง่าย แค่จะบอกว่า “ตั้งใจทำงาน ดูแลครอบครัวให้ดี แบ่งปัน” สิ่งสำคัญคือการเรียนรู้จากคนที่เก่งไปเรื่อยๆ เมื่อไหร่ที่รู้สึกอึดอัดแสดงว่ากำลังเรียนรู้สิ่งใหม่ กระบวนการนี้ยากมาก แต่มันฝึกให้เราแก้ไขปัญหาโดยปราศจากอารมณ์ สำหรับผม การทำแบรนด์จะเหมือนดอกเบี้ยทบต้น (compound on compound) การปรับปรุงแก้ไข ระยะเวลา และความต่อเนื่องเท่านั้นถึงจะทำให้เราเติบโต

ในฐานะผู้ประกอบการสร้างสรรค์ คุณจะให้ข้อคิดอย่างไรในการบริหารจัดการธุรกิจ
ผมมองว่าผู้ประกอบการสร้างสรรค์มีลักษณะเฉพาะที่ย้อนแย้ง เช่น คุณอาจจะต้องมีความวิตกวิตกกังวล (paranoid) ในขณะที่คุณก็ต้องมีวิสัยทัศน์ (vision) ในเวลาเดียวกัน คุณต้องกล้าเสี่ยงเพื่อไปข้างหน้าแต่ก็ต้องกลับมาดูตัวเลขและบริหารความเสี่ยงอย่างรอบคอบ คุณห้ามหมดตัว ต้องทดสอบไอเดียให้ไวและใช้เงินลงทุนในสัดส่วนที่คุณรับได้

คำแนะนำสำหรับดีไซเนอร์รุ่นใหม่ที่อยากมีธุรกิจเป็นของตัวเอง
ผมว่าเรื่องแรกคือโรงเรียนดีไซน์ไม่ได้สอนเรื่องความเป็นผู้ประกอบการหรือนักธุรกิจมากนัก คำแนะนำก็คือคุณต้องเรียนรู้ศาสตร์อื่นๆ ด้วยที่ไม่ใช่แค่เรื่องดีไซน์ ต่อมาก็คืออย่าไปมั่นใจในไอเดียตัวเองเยอะเกินไป เพราะธรรมชาติของคนทำงานสร้างสรรค์ มันจะหลงรักไอเดียตัวเอง ที่พอจะแชร์ได้คือการทดสอบไอเดียให้เร็วถ้าคุณเก็บไอเดียนี้ไว้ 7-8 เดือน แล้วมันไม่สำเร็จ คุณเก็บไว้ปีหนึ่ง คุณปล่อยออกมาไม่สำเร็จ ระยะเวลาที่คุณเจ็บปวดก็จะเป็นอีกปีต่อไปนะ สุดท้ายคือเน้นความสัมพันธ์ที่ดี ยุคต่อไป ถ้าคุณนิสัยไม่ดีหรือทำเรื่องที่ไม่ถูกต้อง คุณจะอยู่ยาก เพราะโซเชียลมีเดียทำให้ทุกอย่างตรวจสอบได้ เราเลยเชื่อในการทำหน้าที่ให้ดีและเสี่ยงในขอบเขตที่รับได้

ถ้าเปรียบตัวเองเป็นวัสดุหนึ่งอย่าง อยากจะเป็นวัสดุอะไร
น่าจะเป็นรีไซเคิลพลาสติก (หัวเราะ) ไม่ได้เก่งมาตั้งแต่เกิดเหมือนไม้สัก การรีไซเคิลทำให้รู้สึกว่าเกิดใหม่ได้บ่อยๆ เป็นวัสดุที่มีประโยชน์มาก แข็งแรง ทำได้หลายคุณสมบัติ ไม่วุ่นวายกับธรรมชาติ อ่อนนุ่มก็ได้ ทนทานมากๆ ก็ได้ เพิ่มคุณสมบัติเจ๋งๆ เข้าไประหว่างทางก่อนผลิตก็ได้ หมดอายุการใช้งานก็สามารถนำกลับไปเข้ากระบวนการเกิดใหม่เป็นผลิตภัณฑ์อื่นได้ ในหลายฟังก์ชั่นสามารถทดแทนวัสดุจากธรรมชาติได้เลย ในอนาคตอาจจะมีโอกาสย่อยสลายได้ 100%

อ่านเพิ่มเติม:

Mediterranean Dreams: ไอเดียสร้างสวนเมดิเตอร์เรเนียนในฝันจาก ศิริวิทย์ ริ้วบำรุง

Riken Yamamoto สถาปนิกผู้ ‘ขาย’ สถาปัตยกรรมที่เชื่อมโยงชุมชนและเพิ่มคุณค่าให้โลก

7 รีสอร์ตสุดหรูที่ผสาน Biophilic Design เพื่อสะท้อนธรรมชาติและสภาพแวดล้อมอย่างลงตัว