Curvy.Dining สถาปัตยกรรมดอกเดซี่ที่พลิกฟื้นพื้นที่ด้วยนวัตกรรมและดีไซน์นอกกรอบ

เบื้องหลังของความงามนี้เริ่มต้นจากโจทย์ทางธุรกิจ สถาปนิกเล่าว่าเจ้าของโครงการต้องการพื้นที่ทดลอง (Test-bed) สำหรับทำคาเฟ่กึ่งร้านอาหารในงบประมาณที่จำกัด โดยยังไม่ต้องการลงทุนสร้างเต็มพื้นที่เพื่อประเมินความสำเร็จของตลาดก่อน ทีมออกแบบจึงพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสด้วยการวางตำแหน่งอาคารขนาด 250 ตารางเมตร ไว้ที่มุมหน้าสุดของที่ดิน เพื่อทำหน้าที่เป็น "ป้ายบิลบอร์ด" ทางสถาปัตยกรรม (Viral Architecture) ดึงดูดสายตาผู้คนตั้งแต่ปากซอย โดยไม่จำเป็นต้องใช้ป้ายโฆษณาขนาดใหญ่

โจทย์ดังกล่าวสอดรับกับแนวคิด Design Disruption ที่ Unknown Surface Studio ถนัด แทนที่จะตีเส้นตีกรอบอาคารทรงกล่องตามแนวเขตที่ดิน พวกเขาเลือกพัฒนารูปทรงจากสิ่งที่ซ่อนอยู่ในบริบทเดิมอย่าง "ดอกเดซี่" ดังที่แสตมป์ ศิวนาถ ณัฐบวรภัล หนึ่งในผู้ก่อตั้งสตูดิโอออกแบบ Unknown Surface Studio ได้เล่าถึงจุดเริ่มต้นอันเรียบง่ายแต่น่าสนใจไว้ว่า "ตอนไปดูไซต์ เรารู้สึกว่าถ้าเคลียร์พื้นที่ออกมันจะเป็นพื้นหญ้าเขียวๆ โล่งๆ เลย เราก็เลยคิดว่าอยากจะทำให้อาคารเป็นสีขาวขึ้นมาตัดกับสีเขียวให้มันเด่นขึ้นมา... แล้วก็ไปเจอดอกเดซี่ในไซต์นั่นแหละ เลยคิดว่ามันมีความสวยงามในตัวมันเองอยู่แล้ว น่าจะเอาคาแรกเตอร์ของดอกไม้เนี่ย มาทำเป็นคาแร็กเตอร์ของอาคารไปเลย"

จากสุนทรียภาพของดอกไม้ริมทาง ถูกถอดรหัสออกมาเป็นไดอะแกรมเชิงสถาปัตยกรรมแบบ Radial Symmetry หรือการแผ่รัศมีออกจากจุดศูนย์กลาง โดยเริ่มต้นจากจุดแกนกลางที่เปรียบเสมือนเกสรดอกไม้ ก่อนจะขยายเส้นสายเรขาคณิตออกไปเป็น 3 เลเยอร์หลัก ได้แก่ พื้นที่แกนกลาง พื้นที่ปรับอากาศด้านใน (Indoor) และพื้นที่ทางเดินกึ่งภายนอก (Semi-outdoor) เส้นรัศมีเหล่านี้ถูกปรับแต่งให้เป็นฟอร์มโค้งมนของกลีบดอกไม้ที่มีความสั้น-ยาวแตกต่างกัน การจัดวางแปลนในลักษณะนี้ช่วยให้ตัวอาคารมีสัดส่วนที่ลงตัว เป็นอิสระจากรูปทรงที่ดิน และสร้างคาแรกเตอร์ที่แข็งแรงพอจะยืนหยัดด้วยตัวเอง ไม่ว่าในอนาคตพื้นที่ลานหญ้าด้านหลังจะถูกพัฒนาไปเป็นโครงการรูปแบบใดก็ตาม

เมื่อโครงร่างของดอกเดซี่ถูกกำหนดลงบนพื้นที่ สิ่งที่สร้างความแตกต่างให้ Curvy.Dining คือการจัดการสเปซที่ไม่ได้มุ่งเน้นแต่การ 'เติม' (Additive) แต่เป็นการ 'เจาะคว้าน' (Subtractive Design) แทนที่จะสร้างกำแพงทึบเพื่อแบ่งแยกพื้นที่ สถาปนิกเลือกที่จะคว้านมวลอาคารชั้นนอกออกให้กลายเป็นทางเดินกึ่งเอาต์ดอร์ (Semi-outdoor) รูปวงกลมที่ลื่นไหลต่อเนื่องกัน อย่างที่สถาปนิกผู้ออกแบบอธิบายว่า "พอเราคว้านพื้นที่ด้านในออกเพื่อให้เกิดสเปซ... มันจะเป็นเส้น circulation ที่เป็นวงกลม แล้วมันจะเล่นกับ shading แสงและเงาที่เข้ามา เพราะบางส่วนเจาะเป็นช่องแสง บางส่วนเป็นทึบ มันก็เกิด shading ที่ไม่เท่ากัน"

ผลลัพธ์จากการจัดการพื้นที่แบบเจาะคว้านนี้ คือการสร้างประสบการณ์ที่เรียกว่า Slow Reveal หรือการค่อยๆ เผยให้เห็นความงามของสถาปัตยกรรมทีละส่วน แทนที่จะเดินตรงเข้าไปสั่งกาแฟ เราจะถูกนำทางให้ลัดเลาะผ่านอาร์คโค้งที่เหลื่อมซ้อนกัน ดื่มด่ำกับจังหวะของแสงและเงาที่ทอดตัวลงมาตามช่วงเวลาของวัน ผสานกับการแทรกพื้นที่สวนสีเขียวเล็กๆ (Green Pockets) ไว้ตามรอยต่อของอาคาร ช่วยให้เกิดความรู้สึกกลมกลืน เบลอเส้นแบ่งระหว่างสถาปัตยกรรมกับบริบทธรรมชาติรอบตัว ทำให้ทันทีที่ก้าวเข้ามาในอาณาบริเวณของคาเฟ่ จังหวะชีวิตที่เร่งรีบจะถูกปรับให้ช้าลงโดยอัตโนมัติ เป็นการเตรียมอารมณ์ให้พร้อมก่อนจะก้าวเข้าสู่พื้นที่หลักด้านในร้าน

รูปทรงฟรีฟอร์มที่ดูเบาสบายตาและลื่นไหล มักซ่อนความซับซ้อนของการทำงานเบื้องหลังไว้เสมอ สำหรับ Curvy.Dining ความท้าทายระดับหินตกไปอยู่ที่ฟาซาดอาร์คโค้งด้านนอก เนื่องจากผู้รับเหมาใช้วิธีการก่ออิฐและฉาบปูนสดหน้างาน (In-situ) การคุมสเกลให้อาร์คโค้งทุกช่องที่ถูกคว้านออกไปมีความต่อเนื่องและระยะเท่ากันเป๊ะจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

สถาปนิกเล่าว่า "เพราะอาร์คที่โดนคว้านออกไปมันจะต่อเนื่องกันไปหมด มันควรจะเท่ากันทั้งหมด แต่ตอนก่อสร้างต้องแก้กันหลายรอบมากเพราะช่างก่อสดหน้างาน... เราก็เลยต้องเอาสเปรย์ไปฉีดๆ มาร์กจุดว่าอันนี้ไม่ได้ ไม่ผ่าน ต้องทำใหม่" จนกว่าเส้นสายแห่งความโค้งมนนั้นจะสมบูรณ์ไร้ที่ติ

เมื่อก้าวเข้าสู่สเปซภายใน ความท้าทายยิ่งทวีความซับซ้อนขึ้นกับดีเทล "ครีบเพดาน" ที่เลื้อยตัวจากผนังขึ้นไปโอบอุ้มช่องแสงสกายไลต์ เพื่อความรวดเร็วและคุมงบประมาณ สถาปนิกตัดสินใจเปลี่ยนจากการหล่อคอนกรีตมาใช้วัสดุ HMR (High Moisture Resistance) ซึ่งน้ำหนักเบาและยืดหยุ่นกว่า

"ความยากคือแต่ละชิ้นขนาดมันจะไม่เท่ากัน เราก็ต้องทำแบบ 1A, 1B ไปเรื่อยๆ เรียงผิดไม่ได้เลย แล้วแยกให้หน้างานตัดระยะตามแต่ละอัน และติดตั้งตามตำแหน่งที่ระบุไว้เท่านั้น" นอกจากนี้ เพื่อไม่ให้ความงามของเส้นโค้งถูกทำลาย สถาปนิกยังเลือกที่จะ "ซ่อนเสาเข้าไปตามผนัง" ทำให้สเปซภายในดูไร้รอยต่อ ผสานงานสถาปัตยกรรมภายในเข้ากับวิศวกรรมโครงสร้างได้อย่างแนบเนียน

อ่านเพิ่มเติม: ถอดบทเรียนการออกแบบ Central Nakhon Pathom สเปซแห่งอนาคตที่โอบกอดวิถีชีวิตคนท้องถิ่น

ในยุคที่สภาวะอากาศร้อนจัดเป็นศัตรูตัวฉกาจของไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต Curvy.Dining ตอบโจทย์นี้ด้วยแนวคิด Climate Responsive Architecture ฟอร์มอาคารวงกลมที่โอบล้อมพื้นที่สี่เหลี่ยมด้านใน ไม่ได้มีไว้เพื่อความสวยงามเพียงอย่างเดียว แต่มันทำหน้าที่เป็น Thermal Buffer หรือฉนวนสกรีนความร้อนชั้นดี

"พื้นที่ตรงนี้ช่วยกันแดดเข้าอาคารได้มากกว่าเดิม เพราะเราเซตกระจกเข้ามาอีกเลเยอร์ แดดที่เข้ามาต้องผ่านบริเวณนี้ก่อน มันก็ไม่ได้พุ่งแบบตรงเข้ามาเต็มที่ ทำให้อุณหภูมิในร้านไม่ร้อนจนเกินไป" สถาปนิกอธิบาย คาเฟ่จึงรักษาความเย็นสบายไว้ได้ตลอดวันและช่วยประหยัดพลังงานไปพร้อมัน

แม้จะสกัดกั้นความร้อน แต่สเปซกลับไม่ทึบตัน สถาปนิกเจาะช่องแสงสกายไลต์ขนาดใหญ่ไว้ที่กึ่งกลางเพดาน ราวกับเป็นแกนเกสรที่เปิดรับแสงธรรมชาติให้สาดส่องลงมาอย่างนุ่มนวล การจัดแสงในลักษณะนี้นอกจากจะลดการใช้ไฟฟ้าในช่วงกลางวันแล้ว ยังสร้างสภาวะแสงที่สมบูรณ์แบบสำหรับการถ่ายภาพ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของคาเฟ่คัลเจอร์ (Cafe Culture) ยุคปัจจุบัน

ความล้ำสมัยยังไม่หยุดแค่นั้น โปรเจ็กต์นี้ยังสะท้อนวิสัยทัศน์แห่งศตวรรษที่ 21 ผ่านการจับมือกับ SCG นำเทคโนโลยี 3D Printing มาผลิตเฟอร์นิเจอร์ประติมากรรม (Sculpture Seating) วางประดับไว้ที่ลานเอาต์ดอร์ การทดลองพิมพ์วัสดุสามมิติให้เป็นรูปทรงอิสระนี้ ท้าทายข้อจำกัดเรื่องโครงสร้างไร้รอยต่อและการรับน้ำหนัก (Overhang) ถือเป็นการนำร่องผสานเทคโนโลยีวัสดุศาสตร์เข้ากับไลฟ์สไตล์ได้อย่างน่าทึ่ง

ความเฉียบคมของการออกแบบทั้งหมดนี้ เป้าหมายที่แท้จริงคือการ "เปลี่ยนพฤติกรรม" และยกระดับ User Experience ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น สเปซที่กว้างขวาง โปร่งสบาย และเต็มไปด้วยดีเทลของ Curvy.Dining คล้ายโอบกอดผู้มาเยือนไว้ ทำให้หลายคนปล่อยจอยนั่งพักแบบยาวๆ จนเกิดการแชร์ประสบการณ์จริงของผู้ใช้งานว่า "ปกติถ้าดีไซน์หวือหวามากคนจะนั่งแป๊บเดียวแล้วเบื่อ แต่ที่นี่ลูกค้านั่งอยู่เกือบ 3 ชั่วโมง" สถาปนิกเล่า สถาปัตยกรรมชิ้นนี้จึงทำหน้าที่เป็นเสมือนเครื่องมือที่ช่วย "หยุดเวลา" ให้ผู้คนได้เอนจอยกับโมเมนต์ตรงหน้า

ภายใต้เพดานสูงกว่า 6 เมตร ผนังสีขาวแบบ Off-white ทำหน้าที่เป็นผืนผ้าใบชั้นดีที่รองรับมิติของแสงเงา ในขณะที่การเลือกใช้เฟอร์นิเจอร์ Built-in โทนสีเหลือง สีเขียว และงานไม้สีอบอุ่น เป็นกลยุทธ์ในการดึงภาพของสนามหญ้าภายนอกเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของอินทีเรียร์ ทำให้สเปซภายในดูมีชีวิตชีวา สดชื่น และเข้าถึงง่าย เมื่อผสานกับลานหญ้ากว้างที่เปิดรับเทรนด์ Pet-Friendly ให้ผู้คนและสัตว์เลี้ยงได้ใช้เวลาร่วมกัน Curvy.Dining จึงกลายมาเป็นโอเอซิสทางสถาปัตยกรรมของย่านกรุงเทพกรีฑาอย่างไม่ต้องสงสัย

อ่านเพิ่มเติม:

เจาะลึกดีไซน์ Harudot Chonburi สถาปัตยกรรมเกลียวคลื่นที่ซ่อนความอบอุ่นไว้ภายใน

5 ผลงานชิ้นเอกของ Frank Gehry สถาปนิกผู้สรรสร้างอาคารให้พลิ้วไหวดุจงานเต้นรำ

เบื้องหลัง ‘Chaebol Architecture’ เมื่อมหาอำนาจธุรกิจเกาหลีใช้สถาปัตยกรรมขับเคลื่อนอาณาจักร