Tatler Weekend ประเทศไทย: เมื่อมรดกและประวัติศาสตร์จุดประกายนวัตกรรม
Editor’s note
ผมเรียนจบ เริ่มทำงานที่แรก และพบภรรยาในเมืองจัณฑีครห์ ประเทศอินเดีย เมืองแสนสวยที่ได้รับการวางแปลนและออกแบบโดยบริษัทสถาปนิกชาวฝรั่งเศสชื่อดัง Le Borbusier ด้วยถนนที่เต็มไปด้วยต้นไม้เขียวสองข้างทาง พื้นที่โปร่งโล่ง และมีตลาดเล็กๆ ในแต่ละส่วน ทำให้สถาปัตยกรรมของเมืองนี้มีอิทธิพลต่อการใช้ชีวิตของพวกเราเป็นอย่างยิ่ง ค่อยๆ แทรกซึมอย่างไม่รู้ตัว ในสัปดาห์นี้ของ Tatler Weekend เราพูดถึงความทับซ้อนกันในความสัมพันธ์ของพื้นที่ งานฝีมือ และวัฒนธรรม
การเดินทางของเราเริ่มต้นที่มาเก๊า ซึ่งสถาปัตยกรรมสุดโดดเด่นของเมืองสร้างแรงบันดาลใจให้กับผู้กำกับรางวัลออสการ์ เอ็ดเวิร์ด เบอร์เกอร์ ในการทำหนังเรื่องล่าสุดของ Netflix “The Ballard of a Small Player” ในบทสัมภาษณ์สุดพิเศษนี้ เบอร์เกอร์เล่าถึงมุมมองที่พื้นที่ว่างเปล่าสามารถถ่ายทอดเรื่องราวได้ในหนัง
ถัดมาเราเจาะลึกถึงจุดตัดของขนบแบบเดิมและเทคโนโลยีสมัยใหม่ในสถาปัตยกรรม Goy Zhenru ผู้ก่อตั้ง Goy Architects ถ่ายทอดมุมมองที่น่าสนใจว่า “เรามองงานฝีมือเสมือนเป็นวัฒนธรรมซึ่งช่วยให้เราเข้าใจภาพรวมของมนุษยชาติ”
สุดท้ายเราคุยกับ แพรว พราวนรินทร์ เรืองฤทธิเดช ทายาทรุ่นที่สามที่เข้ามาสานต่อ “ชาตรามือ” แบรนด์ชาไทยที่อยู่คู่กับคนไทยมานานเกือบ 80 ปี และตอนนี้ขยายไปยังต่างประเทศมากกว่า 50 สาขา ถือเป็นการส่งต่อวัฒนธรรมและปรับภาพลักษณ์แบรนด์ให้เข้ากับยุคสมัย
อิทธิพลด้านวัฒนธรรมของพื้นที่ ศิลปะ และความคิดสร้างสรรค์ช่วยให้ชีวิตเรามีความหมาย เพราะมันคือเนื้อแท้ของความเป็นมนุษย์
Enjoy Tatler Weekend!
Parminder Singh
Parminder Singh
Chief Operating Officer
Edward Berger ผู้กำกับฮอลลีวู้ด เผยเหตุผลที่เลือกมาเก๊าเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์ล่าสุดของ Netflix เรื่อง ‘The Ballad of a Small Player’
ผู้กำกับเจ้าของรางวัลออสการ์เล่าให้ Tatler ฟังว่า ทำไมเขาถึงอยากเปิดเผยตัวตนของมาเก๊าให้โลกได้เห็น ผ่านภาพยนตร์ ‘The Ballad of a Small Player’ แสดงนำโดย Colin Farrell และ Tilda Swinton
Edward บอกว่าเขาต้องการทำสิ่งที่ต่างไปจากที่เคยทำมา จึงเป็นเหตุนำทางให้เขามาลงเอยที่มาเก๊าในปีนี้เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องใหม่ที่จะฉายทาง Netflix เรื่อง ‘The Ballad of a Small Player’ ที่สร้างจากหนังสือชื่อเดียวกัน ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2014 เขียนโดย Lawrence Osborne
ก่อนที่ภาพยนตร์เรื่องนี้จะพร้อมให้รับชมบนแพลตฟอร์ม ซึ่งยังไม่ได้ประกาศวันออกฉายอย่างเป็นทางการ Tatler ได้มีโอกาสสนทนากับ Edward ถึงขั้นตอนการเลือกนักแสดง รวมถึงผู้กำกับชาวเอเชียที่เขาชื่นชอบ และทำไมเขาถึงหลงใหลมาเก๊า
อ่านเพิ่มเติม: "ผมไม่ได้อยากเป็นไอดอล ผมอยากเป็นนักแสดง" เอม สรรเพชญ์ คุณากร กับก้าวแรกและความฝันในวงการบันเทิง
Alia Rahman ผู้ค้นพบการบำบัดสุขภาพผู้หญิงก่อนลุกลามเป็นมะเร็งปากมดลูก ที่เข้าถึงได้และราคาไม่แพง
จากแรงบันดาลใจที่เกิดจากงานของครอบครัวและประสบการณ์ส่วนตัว เป็นที่มาให้ Alia Rahman ร่วมก่อตั้ง Amplexd Therapeutics และพัฒนาการบำบัดรักษาโรคปากมดลูกที่เกิดจากเชื้อ HPV ที่ส่งผลกระทบต่อผู้หญิง 178 ล้านคนต่อปี ก่อนกลายเป็นมะเร็ง
Alia Rahman นักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์วัย 22 ปี ได้รับการวินิจฉัยว่าเธอเป็น Cervical Intraepithelial Neoplasia (CIN) ระดับที่รุนแรงที่สุดของโรคปากมดลูกก่อนมะเร็งที่เกิดจากเชื้อ HPV คือ CIN3 หากปล่อยไว้โดยไม่รักษา CIN (หรือที่รู้จักกันในชื่อ dysplasia หรือ lesions) จะสามารถเปลี่ยนเซลล์ปากมดลูกให้กลายเป็นมะเร็งได้ แพทย์จึงแนะนำให้เธอรักษาด้วยการเลเซอร์เอาเนื้อเยื่อที่ผิดปกติออก
แม้ว่าการเลเซอร์ออกจะเป็นผลดีอยู่หลายปี แต่ Alia ก็มีอาการผิดปกติอีกครั้ง เริ่มที่ระดับ CIN1 ต่ำที่สุด และลุกลามไปที่ CIN2 ในปี 2016 สูตินรีแพทย์ของเธอแนะนำให้ใช้การตัดปากมดลูกด้วยห่วงไฟฟ้า (LEEP) เป็นการทำหัตถการ ผ่าตัดโดยใช้ห่วงไฟฟ้าที่มีความถี่สูง ซึ่งสามารถตัดเนื้อเยื่อที่ผิดปกติและห้ามเลือดในขณะเดียวกันได้
เป็นเวลาแปดปีแล้วหลังจากตรวจพบความผิดปกติครั้งแรก Alia มีความลังเลที่จะต้องรับการผ่าตัดอีกครั้ง เธอศึกษาเอกสารวิทยาศาสตร์และพบว่ามีแนวโน้มว่าการใช้การบำบัดเฉพาะที่จะช่วยรักษาอาการนี้ได้ หากสามารถเข้าถึงเนื้อเยื่อที่มีปัญหาโดยตรงได้ หากสามารถขจัดเซลล์ผิดปกติเหล่านี้ได้ด้วยความร้อนหรือการแช่แข็ง ทำไมจึงไม่สามารถรักษาด้วยสารเคมีได้
“แพทย์ของฉันไม่ค่อยให้ความสำคัญกับข้อมูลนี้ แต่เขาก็บอกว่าเขาโอเคที่จะเลื่อนการผ่าตัดออกไปอีก 6 เดือน ให้ไปลองทำในสิ่งที่ฉันต้องการแล้วกลับมาดูผลกัน ถึงตอนนั้น ถ้ายังไม่หาย เราจะเดินหน้ากับการผ่าตัด”
อ่านเพิ่มเติม: ไอรีล ไตรสารศรี กับการเดินทางของ Art for Cancer สู่วิสาหกิจเพื่อสังคมและการปฐมพยาบาลใจผู้ป่วยมะเร็ง
'งานหัตถศิลป์ฝีมือมนุษย์ vs ปัญญาประดิษฐ์' เมื่ออนาคตสถาปัตยกรรมอาจอยู่ที่ความสมดุลของสองขั้ว
เจาะลึกการทำงานของสถาปนิกในการเชื่อมช่องว่างระหว่างงานฝีมือดั้งเดิมกับเทคโนโลยีขั้นสูงเพื่อค้นพบความเป็นไปได้ใหม่ๆ ในการสร้างสรรค์งาน
นับตั้งแต่เครื่องมือเชิงพาราเมตริกจนถึงการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการออกแบบ งานสถาปัตยกรรมดูเหมือนจะเคลื่อนไปในทิศทางดิจิทัลมากขึ้นเรื่อยๆ ร่างแบบมือและวิธีการออกแบบแบบ ‘ดั้งเดิม’ อื่นๆ กำลังมีให้เห็นน้อยลงเมื่อเทียบกับความสะดวกและความแม่นยำของเครื่องมือดิจิทัลเหล่านี้ แต่ในทางกลับกัน สถาปนิกและนักออกแบบจำนวนไม่น้อยที่ถูกดึงดูดด้วยความ ‘เรียบง่าย’ และละทิ้งเครื่องมือออกแบบสมัยใหม่ เพื่อให้ความสำคัญกับงานฝีมือ วัตถุดิบ และการก่อสร้างตามแบบท้องถิ่น
แม้ว่าซอฟต์แวร์สมัยใหม่และนวัตกรรมสถาปัตยกรรม จะช่วยเร่งกระบวนการออกแบบและลดข้อผิดพลาดของมนุษย์ แต่งานสถาปัตยกรรมแบบโลว์เทคยังคงได้รับความชื่นชมในด้านความยั่งยืน การคำนึงถึงปัจจัยท้องถิ่น และการอนุรักษ์งานฝีมือและวัฒนธรรม
แนวทางทั้งสองอาจดูเหมือนอยู่คนละสุดขั้วของสเปกตรัม แต่มีศักยภาพที่จะส่งเสริมซึ่งกันและกัน สถาปนิกและนักออกแบบที่มีชื่อเสียงต่างนำแนวทางโลว์เทคและไฮเทคมาผสมผสานกัน อย่างเช่น Tan Loke Mun จากกรุงกัวลาลัมเปอร์ สถาปนิกหลักของ DrTanLM Architect และผู้อำนวยการ ArchiCentre และผู้ก่อตั้ง DTLM Design Group และสถาปนิกจากสิงคโปร์ Goy Zhenru ผู้ก่อตั้ง Goy Architects และ Elora Hardy จากเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ผู้ก่อตั้ง Ibuku งานของพวกเขาได้นำประเพณีและนวัตกรรมมาผสมผสานกัน เปิดเส้นทางใหม่ไปสู่อนาคตของงานสถาปัตยกรรมที่มีความละเอียดอ่อนและยั่งยืนมากยิ่งขึ้น
อ่านเพิ่มเติม: Milan Fair 2024: 9 เทรนด์ออกแบบที่จะมีอิทธิพลกับการแต่งบ้านในปีหน้า
แพรว พราวนรินทร์ เรืองฤทธิเดช ทายาทรุ่น 3 ชาตรามือ กับชาที่ชงด้วยใจและอยากให้ดังไกลไปทั่วโลก
จากความต้องการต่อยอดแบรนด์ชาที่อยู่คู่คนไทยมากว่าร้อยปีของผู้บริหารรุ่นพ่อแม่ ทำให้ แพรว พราวนรินทร์ เรืองฤทธิเดช ลูกสาวคนโต ซึ่งนับเป็นรุ่นที่สาม เข้ามาต่อยอดธุรกิจให้ร่วมสมัยจนเกิดเป็นชาตรามือ ร้านขายชาสัญชาติไทยที่มีสาขาในต่างประเทศกว่าห้าสิบสาขา
“สาขาที่แพรวไปบ่อยคือ หมอชิตค่ะ คิดเหมือนกันค่ะว่า นี่เราทำอะไรอยู่ อ๋อ มาชงชา (หัวเราะ)”
แพรว พราวนรินทร์ กรรมการผู้จัดการบริษัททิพย์ธารี เล่าให้ Tatler ฟังถึงช่วงแรกของการเข้ามาบริหารร้านชาตรามือโดยเริ่มจากการลงมือเป็นพนักงานชงชาเองที่สาขาต่างๆ ในกรุงเทพฯ
ในแต่ละวัน เธอต้องเรียนรู้การทำงานในระดับปฏิบัติการเช่นเดียวกับพนักงานทั่วไป ฟังดูแล้วคล้ายกับการเริ่มทำแบรนด์จากศูนย์ ซึ่งก็ถือว่าไม่ผิดนัก เพราะธุรกิจที่แพรว พราวนรินทร์ เข้ามาดูแลคือ ธุรกิจใหม่ของแบรนด์ชาตรามือที่เป็นส่วนของร้านขายชาตรามือที่เราเห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ส่วนธุรกิจด้านอื่นที่สานต่อมารุ่นสู่รุ่นกว่าร้อยปีนั้น ทุกคนในครอบครัวจะแบ่งหน้าที่กันไป
“คุณแม่จะดูเรื่องต่างประเทศและการขาย แพรวดูหน้าร้านและอาจมีเรื่องหน้าร้านต่างประเทศบ้าง คุณพ่อกับน้องก็จะดูเรื่องผลิต น้องสะใภ้ก็ช่วยหน้าร้านทางเหนือ ทุกคนยังช่วยกันอยู่ค่ะ”
อ่านเพิ่มเติม: นิว พิมพ์พิชา อุตสาหจิต คลื่นลูกที่สามของ 'อาณาจักรแห่งเสียงหัวเราะ'
