“Raja Lebuh Raya”: Meraikan legasi hartawan industri Hong Kong, Gordon Wu

Perjalanan Wu bermula dengan sebuah hotel. Hotel China Hopewell di Guangzhou, yang dibina hanya dua tahun selepas pembaharuan bermula, merupakan salah satu hotel lima bintang pertama di negara itu dan, seperti yang dinyatakan oleh Lee, “perusahaan besar pertama yang dibiayai dan diuruskan oleh pihak asing di tanah besar, sekali gus membantu membina keyakinan Barat terhadap China.” Lebih penting lagi, ia merupakan pembangunan besar pertama di China yang menerapkan model bina-kendali-pindah (build-operate-transfer)—struktur pembiayaan yang dianggap inovatif pada ketika itu dan membolehkan pemaju swasta membina, mengendalikan, dan akhirnya menyerahkan semula aset utama.

Hotel itu juga mendorong Wu, secara tidak sengaja, ke arah projek infrastruktur yang akhirnya mendefinisikan dirinya. Semasa membina hotel tersebut, beliau diberitahu bahawa biro elektrik bandar terpaksa memotong bekalan pada hari-hari tertentu. “Saya katakan, saya tidak mahu tetamu yang membayar terpaksa berjalan kaki menaiki 18 tingkat,” kenangnya. “Walaupun ia mungkin baik untuk kesihatan badan anda, ia bukanlah sesuatu yang menyenangkan.” Apabila pegawai menawarkan untuk menyalurkan elektrik dari daerah lain dengan bayaran tambahan, beliau melihat sesuatu yang lebih besar. “Saya katakan, ah, itulah kapitalisme,” katanya. “Jadi apabila saya melihat keperluan untuk elektrik—sebenarnya saya tidak pernah masuk ke dalam stesen janakuasa—tetapi apabila saya melihat orang yang memerlukan perkara ini, saya berkata, okay, mari kita lakukannya.”

Apabila disoal oleh Chan sama ada pembangunan hartanah di Hong Kong akan menjadikannya jauh lebih kaya, Wu tidak menafikannya.

“Jika anda melakukan hartanah di Hong Kong, 50 tahun kemudian, tiada siapa yang akan mengingati anda," kata Chan. "Anda melakukan apa yang anda lakukan, dan 50 tahun kemudian, dalam buku sejarah, mereka masih akan bercakap tentang Gordon Wu.”

Wu bersetuju bahawa jika beliau kekal di Hong Kong, beliau mungkin boleh memperoleh “lebih banyak wang,” tetapi “anda tahu, ada hadnya jumlah wang yang anda perlukan.”

“Perkara paling penting ialah hartanah tidak selalunya menjana keuntungan,” kata Wu. “Hartanah bergerak mengikut kitaran. Oleh itu, anda perlu berhati-hati. Tetapi jika anda membina sesuatu yang benar-benar diinginkan orang, itu adalah sangat selamat.”

Baca lebih lanjut: Hotel Hopewell: satu bab baharu dalam legasi Hong Kong’s four rings
 

Wu terlatih sebagai jurutera awam dan lulus dari Princeton pada tahun 1958. Sebagai bekas pelajar yang menderma US$100 juta kepada Fakulti Kejuruteraan dan Sains Gunaan universiti tersebut, Wu menamakan syarikatnya, Hopewell Holdings, bersempena dengan pekan kecil Hopewell yang terletak bersebelahan dengan Princeton.

Walau bagaimanapun, Wu bersikap rendah diri mengenai kerjaya Ivy League beliau. “Saya seorang pelajar gred C-plus,” katanya mengenai gred beliau; tanda tambah itu, tambahnya, “menunjukkan potensi.” Universiti yang paling banyak mengajarnya datang selepas itu: “Ia dipanggil Universiti Kehidupan (University of Hard Knocks). Itu terbuka kepada sesiapa sahaja.”

"Apa yang saya katakan ialah tidak kira universiti mana yang anda pergi," tambah Wu. "Sudah tentu, jika anda dari Ivy League atau Oxford dan Cambridge, anda membuka kedua-dua pintu, tetapi penghakiman muktamad ialah, sejauh mana kebolehan anda? Sejauh mana kesediaan anda untuk bekerja?”

Etika kerja dan sumbangan Wu telah diiktiraf berkali-kali: beliau menerima Bintang Bauhinia Emas Hong Kong pada tahun 2004, gelaran KCMG daripada Ratu Elizabeth II, anugerah daripada Belgium dan Croatia, sepuluh ijazah kehormat, serta tiga dekad dalam jawatankuasa kebangsaan Persidangan Perundingan Politik Rakyat China.

Baca lebih lanjut: Imbasan kembali penerima Pingat Bauhinia Besar Hong Kong
 

Wu bercakap dengan tenaga yang mengejutkan untuk usianya, walaupun beliau tidak menyuarakan cita-cita besar untuk projek baharu. “Orang selepas usia sembilan puluh mempunyai kadar kematian yang sangat tinggi. Saya seorang yang praktikal,” katanya dengan ceria. Walau bagaimanapun, mengenai peranan modal, beliau bercakap dengan pandangan seorang ahli sejarah, berhujah bahawa tiada ekonomi boleh maju tanpanya dan jurubank kekal menjadi pusat kepada kemajuan tersebut. Amerika, pemerhatian beliau, membina kekayaannya sepanjang 160 tahun sejak Perang Saudara, manakala China hanya mempunyai empat puluh tahun. “Kadar pertumbuhan untuk China adalah luar biasa,” katanya, “kerana mereka berkhidmat untuk setiap orang di dunia.”

Baca lebih lanjut: Hartawan hartanah terkemuka Asia sedang membina bandar masa depan

Beliau kekal sebagai seorang yang jelas berorientasikan masa depan dan bukannya masa lalu. “Dalam dunia ini, jika anda mahu maju, anda memerlukan beberapa perkara,” katanya. “Satu, sudah tentu, anda bekerja keras, tidak kira apa yang berlaku, tetapi anda juga memerlukan modal.”

Bagi orang muda yang tertanya-tanya di mana peluang berada, beliau kembali kepada tema kegemarannya. “Peluang sentiasa ada,” katanya. “Persoalannya ialah sama ada anda boleh menangkapnya”—sama ada seseorang itu menyedari ruang yang terbuka di hadapan mereka. Itu, cadang beliau, kembali kepada kesediaan diri dalam setiap aspek.

“Dunia ini penuh dengan perkara baik, buruk, dan sederhana. Anda benar-benar perlu memerhati dan membuat keputusan sendiri," kata Wu. Anda perlu belajar bersungguh-sungguh supaya anda mempunyai semua fakta dan mampu membuat penilaian terbaik. Beginilah cara anda benar-benar dapat memacu diri anda ke arah kebahagiaan.”

BACA SEKARANG 

Adriel Chan dan Julius Brian Siswojo mahu anda tahu papan selaju tidak pernah hanya tentang teknik

5 wawasan utama tentang perancangan penggantian keluarga daripada Forum Pejabat Keluarga Wanita Usahawan Sedunia

Pandangan Pertama: Ibu Pejabat Baharu Asia Society

Shalini Mahtani dari Zubin Foundation mengenai perjalanannya dari seorang jurubank kepada juara untuk etnik minoriti Hong Kong

Nikki Ng dari Sino Group menyebarkan cintanya terhadap pertanian, satu tanaman pada satu masa