Cover Filem “Thư tình gửi ngoại” (2026) berjaya mencetuskan fenomena baharu dalam pasaran filem komersial.
Filem “Thư tình gửi ngoại” (2026) berjaya mencetuskan fenomena baharu dalam pasaran filem komersial.
1 / 1
Dengan memberikan pulangan pelaburan sebanyak 42 kali ganda, “Thư tình gửi ngoại” (2026) mencetuskan hala tuju baharu bagi pasaran filem hiburan melalui “Thư tình gửi ngoại”.
Selepas tiga bulan hangat diperkatakan di pawagam China, “Thư tình gửi ngoại” (2026) kini menemui penonton di Vietnam. Sehingga kini, pihak media masih melihat carta jualan filem ini sebagai satu keajaiban. Dengan kutipan hanya 3.77 juta NDT pada hari tayangan, namun hanya mengambil masa 10 hari untuk melepasi angka 100 juta dan 24 hari untuk melepasi 1 bilion, filem “Thư tình gửi ngoại” mempunyai graf pertumbuhan yang eksponen. Selepas ditolak bahagian pawagam dan pengedar, penerbit mengaut keuntungan sebanyak 590 juta NDT, iaitu 42 kali ganda daripada jumlah pelaburan 14 juta.
Kejayaan “Thư tình gửi ngoại” ini di luar jangkaan. Daripada filem yang tidak menampilkan pelakon bintang, tiada kesan visual canggih mahupun kempen pemasaran gah, malah menggunakan dialek Teochew dan bukannya Mandarin – iaitu tidak memenuhi piawaian tipikal filem pecah panggung China – ia tetap tersebar ke seluruh negara walaupun hanya dihasilkan untuk pawagam tempatan. Apakah yang dapat kita pelajari daripada kejayaan ini?
Sentuhan emosi yang menepati cita rasa
Sebab utama, seperti yang dinyatakan oleh ramai penonton, terletak pada keupayaan jalan ceritanya untuk menyentuh perasaan. Filem ini membawa penonton ke sebuah kampung kecil di rantau Chaoshan, di mana seorang pemuda mencuri surat cinta yang dihantar oleh datuknya kepada neneknya bertahun-tahun dahulu. Di dalam surat itu terdapat petunjuk keberadaan datuknya – yang kelihatan sudah kaya dan sedang membina sekolah kebajikan di Thailand. Jadi, dia memulakan perjalanan mencari datuknya, bukan untuk mencari asal-usulnya, tetapi untuk meminta wang bagi melangsaikan hutang akibat perjudian.
Di luar jangkaan, perjalanan ini membuka kisah mendebarkan datuknya pada abad yang lalu – seorang petani yang melarikan diri ke Thailand untuk mengelak daripada dikerah menjadi tentera, kemudian mencari rezeki di sana melalui kehidupan yang penuh pengembaraan. Apabila sampai di Thailand, dia baru mengetahui datuknya sudah meninggal dunia sejak 60 tahun lalu. Sepanjang sedekad ketiadaan datuknya, seorang wanita telah menggantikan tempatnya menulis surat cinta kepada neneknya, disertakan wang untuk nenek membesarkan anak-anak. Selebihnya filem ini merungkai satu demi satu misteri di sebalik surat cinta yang dihantar oleh seorang wanita kepada seorang wanita lain.
Baca lagi: DANAFF IV: Ji Chang Wook dan semangat keberanian seorang ikon Hallyu
1 / 1
Namun, filem “Thư tình gửi ngoại” meruntun jiwa penonton bukan sekadar kerana plot utama. Skripnya, sebaliknya, dibina sebagai himpunan puluhan klip pendek di media sosial, setiap satunya diselitkan dengan nilai kehidupan yang diraikan oleh penonton dan institusi pengurusan filem. Melihat babak suami yang berjimat cermat demi menghantar wang ke kampung untuk isteri membesarkan anak, dan isteri yang menanti suami sepanjang separuh hayat, berjuta pekerja perantau di China tidak dapat menahan air mata kerana melihat diri mereka sendiri. Melihat babak rakan senegara Chaoshan yang tabah mempertahankan satu sama lain daripada kejahatan lanun, kelicikan pedagang India, dan gangguan polis Thailand, warga China yang cintakan tanah air dan menghargai nilai kekeluargaan pasti akan bangun bertepuk tangan selama sepuluh minit. Hubungan cinta antara datuk yang miskin dan nenek yang kaya pula meredakan prejudis kelas sosial, manakala potret dua wanita yang bebas memilih takdir masing-masing menggembirakan golongan feminis. Dengan babak menjaga orang tua dan upacara menghormati nenek moyang, filem ini disenangi oleh institusi kekeluargaan tradisional mahupun “etika penjagaan” (ethics of care) paling progresif masa kini. Penulis skrip bijak membahagikan filem kepada segmen pendek, setiap satu menyasarkan emosi sejagat, setiap emosi itu boleh dinamakan dengan label, dan semua label ini sedang hangat diperkatakan. Hasilnya, filem ini mudah tular di internet berkat kata kunci yang mengikut trend. “Thư tình gửi ngoại” berjaya kerana ia menyesuaikan diri dengan media sosial pada tahap yang belum pernah berlaku sebelum ini.
Cara pembikinan filem baharu?
Sesungguhnya, “Thư tình gửi ngoại” terhutang budi kepada media sosial. Filem ini menarik perhatian umum selepas diberikan penilaian 9 bintang oleh puluhan ribu orang di rangkaian sosial Douban. Berkat rangkaian sosial yang meliputi seluruh negara, filem ini tersebar dari pawagam tempatan ke pawagam seluruh negara, walaupun dihasilkan dalam dialek tempatan, tanpa bajet promosi yang besar dan tanpa barisan pelakon bintang. Namun, tidak memadai jika mengatakan “Thư tình gửi ngoại” hanya menggunakan media sosial untuk promosi: lebih jauh daripada itu, filem ini sedikit sebanyak lahir daripada media sosial itu sendiri.
1 / 1
Daripada mengupah bintang filem terkenal, krew pembikinan bajet rendah ini telah mengambil ramai vlogger terkenal dari kawasan Chaoshan. Antaranya termasuk Ngo Thieu Khanh (memegang watak nenek ketika tua), Phuong Boi Tung (memegang watak pemilik rumah tumpangan di Thailand), Ly Duc Nhu (memegang watak ibu saudara), dan Trinh Nhuan Ky (memegang watak cucu yang dibelenggu hutang judi). Mereka adalah penstrim yang pakar memperkenalkan makanan, pelancongan, dan kehidupan seharian di Chaoshan. Ly Tu Dong – yang memegang watak wanita yang menghantar surat, iaitu watak utama wanita – pula merupakan pelajar jurusan kewangan yang ditemui oleh pengarah Lam Hong Xuan melalui klip yang disiarkan di Douyin. Jika “Thư tình gửi ngoại” memberikan “perasaan yang tulen dan harian” yang digemari oleh penonton umum, maka kebiasaan itu bukan semestinya realiti sebenar, tetapi suasana yang biasa dalam kehidupan seharian yang dirakam oleh para vlogger. Tidak hairanlah, apabila sebahagian besar babak awal filem dirakam dari sudut pandangan kamera telefon bimbit.
Baca lagi: Catherine Truc Cam Nguyen: Penghubung melalui kaleidoskop
Barisan peminat tegar para penstrim ini, yang tersebar di seluruh negara, merupakan sukarelawan promosi percuma untuk “Thư tình gửi ngoại”, terutamanya dengan memberikan penilaian tinggi di media sosial. Adakah “Thư tình gửi ngoại” membuka laluan kepada cara pembikinan filem baharu, menggunakan kakitangan, skrip, dan rangkaian PR daripada golongan penstrim? Trend itu pasti akan tiba, tidak dapat dielakkan, tetapi belum tentu ia akan bertahan lama. Dalam “Thư tình gửi ngoại”, kejayaan komersial telah ditukar dengan kualiti seni. Ini adalah filem pasaran yang terkenal kerana kadar keuntungan tinggi di pasaran domestik China, bukannya filem yang berjaya di pasaran antarabangsa, apatah lagi memenangi anugerah di festival filem antarabangsa.
Apabila skrip dipotong kecil kepada banyak video pendek, pengarah gagal dalam membina dan mendalami konflik sejagat kewujudan, sedangkan itu adalah perkara yang perlu dilakukan untuk menghasilkan skrip filem yang mendalam. Sebagai contoh, “Thư tình gửi ngoại” langsung tidak meneruskan laluan yang dipilih oleh filem klasik Cina akhir abad yang lalu, iaitu meneroka konflik antara warisan dan pembangunan yang tidak mampan, antara kampung kecil dan negara, antara keluarga dan cinta peribadi, antara sikap patriarki dan pembebasan wanita… – bagi menyuluh kekusutan China yang sedang berubah, lalu mencari jalan penyelesaian bersama.
Sebaliknya, nilai yang diangkat oleh “Thư tình gửi ngoại” – seperti semangat senegara, minat belajar, cinta pasangan, kasih sayang keluarga, penghormatan nenek moyang, feminisme – hidup bersama dengan aman tanpa logik realistik, tanpa konflik yang memaksa watak untuk memilih bagi menunjukkan cara hidup mereka.
1 / 1
Namun, untuk mencipta titik kemuncak yang menarik, filem ini tidak dapat tidak perlu menyentuh konflik. Bagi menyelesaikan perkara ini, “Thư tình gửi ngoại” terjerumus ke dalam formula yang sangat lama, iaitu mengeksploitasi konflik antara orang Cina dengan orang asing (atau konflik ‘mereka vs kami’). Dalam filem ini, semua orang Cina digambarkan baik, manakala semua orang asing jahat (seperti pedagang India, atau lanun dan polis Thailand). Jika komuniti Cina seberang laut dalam filem digambarkan sebagai pekerja miskin dan sentiasa tertindas, namun sejak tahun 1970-an sehingga kini, orang Cina seberang laut yang sebenar secara berterusan memegang 80% modal perniagaan dalam ekonomi Thailand, walaupun mereka hanya merangkumi 10% daripada populasi.
Sinema mempunyai piawaian seni tersendiri, lebih tinggi daripada piawaian penstrim yang khusus untuk komersial dan hiburan. Jika penurunan piawaian demi kepentingan komersial merebak terlalu luas, ia akan menyebabkan industri filem China membayar harganya dengan pengurangan jumlah anugerah antarabangsa, sedangkan itu adalah salah satu penunjuk yang ditetapkan oleh agensi pengurusan filem.
1 / 1
Kerajaan China tidak kedekut menyalurkan dana untuk filem seni, dan juga sering berhati-hati terhadap peningkatan pengaruh personaliti hiburan kebelakangan ini. Oleh itu, jika filem yang lahir daripada media sosial mencipta trend baharu dalam filem berbahasa Cina, ia hanya akan mendapat tempat tertentu dalam arena filem komersial, dan tidak berupaya menggantikan model lama sepenuhnya.
BACA LAGI
24 jam menjelajah Shanghai bersama “Spider-Man” Tom Holland dan Zendaya
Dari Zon Biru ke makmal biohack: Apa kata filem mengenai keinginan untuk panjang umur di era baharu?
