Cover อาคารทรงโค้งอันเป็นเอกลักษณ์ และสวนเขียวชอุ่มของโรงแรม Cala di Volpe ริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บนเกาะซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี ปรากฏในภาพยนตร์ James Bond ตอน “The Spy Who Loved Me” (1977) (ภาพ: Marriott)
อาคารทรงโค้งอันเป็นเอกลักษณ์ และสวนเขียวชอุ่มของโรงแรม Cala di Volpe ริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บนเกาะซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี ปรากฏในภาพยนตร์ James Bond ตอน “The Spy Who Loved Me” (1977) (ภาพ: Marriott)
1 / 1
จากความเรียบง่ายที่เปี่ยมด้วยอารมณ์ของ Park Hyatt Tokyo ไปจนถึงความอลังการของโรงละคร St. Pancras โรงแรมอันเป็นสัญลักษณ์เหล่านี้พิสูจน์ให้เห็นว่าสถาปัตยกรรมที่ยิ่งใหญ่สามารถดึงดูดความสนใจได้เมื่ออยู่ในโลกภาพยนตร์
ในห้วงเวลาที่ตรึงตราใจที่สุดของโลกภาพยนตร์ โรงแรมมิได้ทำหน้าที่เป็นเพียงฉากหลัง หากแต่ยังเป็นตัวจุดประกายเรื่องราว สถาปัตยกรรมอันเป็นเอกลักษณ์ได้หล่อหลอมบรรยากาศ ขับเน้นความรู้สึก และบ่อยครั้งก็ขโมยซีนไปจนจบเรื่อง
จากห้องโถงสูงตระหง่านไปจนถึงซุ้มประตูหน้าอาคารที่เต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย โรงแรมเหล่านี้สื่อสารด้วยภาษาภาพที่กระทบใจคนรักภาพยนตร์และผู้หลงใหลการออกแบบ ซึ่งต่างจากการสร้างฉากขึ้นมาเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ และเมื่อออกมานอกจอ มันก็ยังคงเปิดรับผู้คนและเชื้อเชิญนักเดินทางให้ก้าวเข้าไปสัมผัสสถานที่ที่เป็นประวัติศาสตร์ในโลกภาพยนตร์
โรงแรมที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ไม่ได้ถูกคัดเลือกเพียงเพราะความอลังการเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะตัวสถาปัตยกรรมเองที่เป็นองค์ประกอบสำคัญในการเป็นฉากหลังที่ยากจะลืมเลือน ขณะเดียวกันก็ผสมผสานรวมกับการเล่าเรื่องได้อย่างกลมกลืน
อ่านเพิ่มเติม: สัมผัสประสบการณ์ดุจราชาและราชินี กับ 8 พระราชวังที่กลายมาเป็นโรงแรมอันหรูหรา
1. Atlanta Marriott Marquis: ห้วงฝันดิสโทเปีย
Above ภาพมุมสูงน่าตื่นตาตื่นใจของโรงแรม Atlanta Marriott Marquis ที่ดึงดูดใจผู้สร้างภาพยนตร์ด้วยการออกแบบที่งดงามราวงานศิลป์ประติมากรรม (ภาพ: WikiCommons/Connors)
ภาพมุมสูงน่าตื่นตาตื่นใจของโรงแรม Atlanta Marriott Marquis ที่ดึงดูดใจผู้สร้างภาพยนตร์ด้วยการออกแบบที่งดงามราวงานศิลป์ประติมากรรม (ภาพ: WikiCommons/Connors)
1 / 1
เมื่อสถาปนิก John Portman เปิดตัวโรงแรมแอตแลนตา แมริออท มาร์กี ในปี 1985 โถงอาคารสูง 52 ชั้นของเขาได้นิยามความหมายใหม่ให้กับสถาปัตยกรรมโรงแรมไปโดยสิ้นเชิง ด้วยพื้นที่ว่างภายในที่ใหญ่ที่สุดในโลก ณ เวลานั้น พื้นที่แห่งนี้สร้างความตื่นตะลึงด้วยกระเช้าลิฟต์ใสเลื่อนขึ้นลงและมีความแม่นยำราวกับจังหวะการเต้นบัลเลต์ ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ได้รับการออกแบบด้วยระเบียงโค้งและรูปทรงคอนกรีตที่วิจิตรบรรจง
ความสูงตระหง่านน่าทึ่งของโรงแรมแห่งนี้ดึงดูดสายตาผู้สร้างภาพยนตร์ The Hunger Games ซึ่งได้นำมาใช้เป็นฉากที่พักของบรรณาการในแคปิตอลในภาค Mockingjay (2014, 2015) และยังได้ถ่ายทำฉากสำคัญในลิฟต์ของภาค Catching Fire (2013) การออกแบบของ Portman สื่อสารถึงลำดับชั้นอันโหดร้ายของดินแดนพาเน็มได้อย่างทรงพลัง ความใหญ่โตมโหฬารของสถานที่ทำให้ตัวละครดูเล็กจ้อยลง และตอกย้ำความเปราะบางของพวกเขา
Above เมื่อแหงนขึ้นไปยังโถงกลางอันสูงเสียดฟ้าของโรงแรม Atlanta Marriott Marquis จะชวนให้นึกถึงโลกดิสโทเปียแห่งอนาคต ซึ่งเป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์ “The Hunger Games” และซีรีส์ “Loki” (ภาพ: WikiCommons/Connors)
Above โถงของโรงแรม Atlanta Marriott Marquis สถาปัตยกรรมล้ำสมัยอันโดดเด่น ที่ปรากฏเป็นที่พักของบรรณาการใน “The Hunger Games: Catching Fire” (2013) (ภาพ: WikiCommons/Slosh415)
เมื่อแหงนขึ้นไปยังโถงกลางอันสูงเสียดฟ้าของโรงแรม Atlanta Marriott Marquis จะชวนให้นึกถึงโลกดิสโทเปียแห่งอนาคต ซึ่งเป็นฉากสำคัญในภาพยนตร์ “The Hunger Games” และซีรีส์ “Loki” (ภาพ: WikiCommons/Connors)
1 / 2
ล่าสุด Loki (2011, 2013) ซีรีส์จากมาร์เวลได้แปลงโฉมพื้นที่ภายในแห่งเดียวกันนี้ให้กลายเป็นสำนักงานใหญ่ของหน่วยงาน Time Variance Authority (TVA)
การที่อาคารจากปี 1985 ยังคงถ่ายทอดบรรยากาศแห่งโลกอนาคตได้อย่างน่าเชื่อถือ เป็นการยืนยันถึงวิสัยทัศน์อันยอดเยี่ยมของ Portman นั่นคือการมีพลวัต เปี่ยมด้วยการแสดงออกทางความคิดสร้างสรรค์ และตั้งตระหง่านสง่างามอย่างท้าทายกระแสในปัจจุบัน สถาปัตยกรรมของเขายังคงเอื้อต่อการสร้างเอกลักษณ์ให้กับการเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกแห่งอนาคตอันไกลโพ้น
อ่านเพิ่มเติม: 8 โรงแรมลักซ์ชูรีในเอเชีย พร้อมการออกแบบสไตล์ Art Deco ที่คุณไม่ควรพลาด
2. St. Pancras Renaissance Hotel: เวทมนตร์กอธิกในโลกมักเกิล
Above St. Pancras Renaissance London โรงแรมที่เปรียบดั่งสัญลักษณ์แห่งสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิก ที่ปรากฏในภาพยนตร์ "Harry Potter" โดดเด่นด้วยยอดแหลมอันสง่างามตระการตา และงานก่ออิฐที่วิจิตรบรรจง (ภาพ: WikiCommongs/LepoRello)
St. Pancras Renaissance London โรงแรมที่เปรียบดั่งสัญลักษณ์แห่งสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิก ที่ปรากฏในภาพยนตร์ "Harry Potter" โดดเด่นด้วยยอดแหลมอันสง่างามตระการตา และงานก่ออิฐที่วิจิตรบรรจง (ภาพ: WikiCommongs/LepoRello)
1 / 1
โรงแรมเซนต์แพนคราส เรเนซองส์ ในลอนดอน ซึ่งเป็นผลงานของ Sir George Gilbert Scott เป็นตัวอย่างโดดเด่นที่สุดของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิก (Gothic Revival) ที่งดงามราวฉากละคร เปิดให้บริการปี 1873 ในชื่อโรงแรม Midland Grand สถานที่แห่งนี้ยังคงเป็นจุดดึงดูดสายตาด้วยด้านหน้าอาคารอิฐสีแดง ยอดแหลมอันแสนพิศวง และบันไดสวยงามตระการตา นับเป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ในยุควิคตอเรียนที่ผสมผสานทั้งวิศวกรรมและศิลปะเข้าด้วยกัน
จึงไม่น่าแปลกใจที่ผู้สร้างภาพยนตร์ Harry Potter เลือกอาคารแห่งนี้เป็นฉากสถานี King’s Cross แม้จะไม่ใช่สถานีจริง แต่ส่วนหน้าอาคารโรงแรม (facade) ที่เต็มไปด้วยรายละเอียดอันประณีต สามารถถ่ายทอดความมหัศจรรย์ที่เชื่อมระหว่างโลกธรรมดากับโลกเวทมนตร์ได้ดียิ่ง การนำอาคารแห่งนี้ไปปรากฏบนหน้าจอภาพยนตร์ได้เปลี่ยนการรับรู้ของผู้คนทั่วโลก ที่ได้กลายเป็นภาพจำอันเป็นเอกลักษณ์ของประตูสู่ฮอกวอตส์ไปแล้ว
3. Cala di Volpe: บทกวีเมดิเตอร์เรเนียนในร่างสถาปัตยกรรม
อาคารทรงโค้งอันเป็นเอกลักษณ์และสวนเขียวชอุ่มของโรงแรม Cala di Volpe, Costa Smeralda ริมทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บนเกาะซาร์ดิเนีย ประเทศอิตาลี ปรากฏในภาพยนตร์ James Bond ตอน “The Spy Who Loved Me” (ภาพ: Marriott)
1 / 3
โรงแรมคาลา ดิ โวลเป ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกชาวฝรั่งเศส Jacques Couëlle ในทศวรรษ 60s คือภาพสะท้อนเรื่องราวแห่งเมดิเตอร์เรเนียนที่ถ่ายทอดผ่านงานสถาปัตยกรรม แทนที่จะไล่ตามความหรูหราแบบตะโกน Couëlle ผู้ขนานนามตนเองว่า ‘ประติมากรแห่งเรือนพักอาศัย’ ได้รังสรรค์ผลงานที่งดงามราวภาพฝัน ชวนให้นึกถึงหมู่บ้านเก่าแก่บนเกาะซาร์ดิเนียที่ผ่านกาลเวลาและเต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งความทรงจำ
ด้วยรูปทรงพลิ้วไหว โค้งมนอ่อนช้อย และผนังฉาบขาวที่กลมกลืนไปกับแนวชายฝั่ง โรงแรมแห่งนี้คือตัวอย่างของสิ่งที่นักวิจารณ์เรียกว่า ‘ความหรูหราที่สุขุมและเปี่ยมรสนิยม’ การบูรณะครั้งล่าสุดได้ดำเนินไปอย่างใส่ใจ โดยรักษาจิตวิญญาณดั้งเดิมไว้ได้อย่างแยบยล เปิดโอกาสให้คนรุ่นใหม่ได้สัมผัสความงามเหนือกาลเวลาของสถานที่นี้ ซึ่งยังเคยปรากฏบนจอภาพยนตร์ในแฟรนไชส์ James Bond ตอน The Spy Who Loved Me (1977) โดยมอบฉากหลังที่เป็นธรรมชาติและมีชีวิตชีวามากขึ้น
4. Fontainebleau Miami Beach: สถาปัตยกรรมในฐานะเวทีชีวิตและวัฒนธรรมของสังคม
Above ภาพมุมสูงของ Fontainebleau Miami Beach โรงแรมในตำนานของไมอามี ขึ้นชื่อในเรื่องการออกแบบโค้งมนและรูปลักษณ์ภายนอกของภาพยนตร์ เช่น “Scarface” (1983) และ “Goldfinger” (1964) (ภาพ: Fontainebleau Miami Beach)
ภาพมุมสูงของ Fontainebleau Miami Beach โรงแรมในตำนานของไมอามี ขึ้นชื่อในเรื่องการออกแบบโค้งมนและรูปลักษณ์ภายนอกของภาพยนตร์ เช่น “Scarface” (1983) และ “Goldfinger” (1964) (ภาพ: Fontainebleau Miami Beach)
1 / 1
ผลงานชิ้นเอกในปี 1954 ของสถาปนิก Morris Lapidus อย่างโรงแรมฟงแตนโบล ไมอามีบีช แสดงออกถึงความอลังการอย่างไม่ปิดบัง ในฐานะผลงานสำคัญที่กำหนดรูปแบบ Miami Modern (MiMo) ที่นี่ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นเวทีแห่งความหรูหรา การพักผ่อน และการปรากฏตัวในโลกภาพยนตร์ดัง
ตั้งแต่ ‘บันไดที่ไร้ปลายทาง (Staircase to Nowhere)’ อันเป็นเอกลักษณ์ ไปจนถึงลวดลาย ‘หูกระต่ายสุดเก๋บนพื้นหินอ่อน’ ทุกรายละเอียดได้รับการออกแบบมาเพื่อสร้างความสุข Lapidus ขนานนามผลงานโรงแรมของเขาแห่งนี้ว่าเป็น ‘สถาปัตยกรรมแห่งความสุข’ และเส้นโค้งที่ดูมีชีวิตชีวา รวมถึงพื้นที่ส่วนกลางอันกว้างขวางของเขายังคงปลุกเร้าจินตนาการของผู้คนไม่เสื่อมคลาย
Above วิวริมสระน้ำ Fontainebleau Miami Beach โรงแรมหรูระดับตำนานที่มีสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น เคยปรากฏในภาพยนตร์ดังอย่าง “Goldfinger” (1964) (ภาพ: Fontainebleau Miami Beach)
วิวริมสระน้ำ Fontainebleau Miami Beach โรงแรมหรูระดับตำนานที่มีสถาปัตยกรรมแบบโมเดิร์น เคยปรากฏในภาพยนตร์ดังอย่าง “Goldfinger” (1964) (ภาพ: Fontainebleau Miami Beach)
1 / 1
ประวัติการเป็นฉากในภาพยนตร์แฟรนไชส์สายลับ 007 ของโรงแรมแห่งนี้ มีเรื่องราวที่น่าสนใจไม่แพ้ตัวอาคารเองเลยทีเดียว เพราะการที่ Goldfinger (1964) ใช้สระน้ำของฟงแตนโบลเป็นฉากเปิดเรื่อง ก็ทำให้ผู้ชมนึกถึงความหรูหราในยุค 60s ได้ทันที
หลายสิบปีต่อมา Scarface (1983) ได้นำภาพของ Tony Montana มาถ่ายทอดท่ามกลางความหรูหราของโรงแรมแห่งนี้ และในภาพยนตร์ทั้งสองเรื่องความหรูหราของฟงแตนโบล กลายมาเป็นภาพสัญลักษณ์ที่สื่อถึงความฟุ้งเฟ้อ ทะเยอทะยาน และอันตรายได้ในทันที
5. Park Hyatt Tokyo: ความโดดเดี่ยวท่ามกลางกระจกและแสง
Above New York Bar ในโรงแรม Park Hyatt Tokyo มีวิวเส้นขอบฟ้าอันเป็นเอกลักษณ์ และการออกแบบร่วมสมัย เหมือนอย่างที่เห็นใน “Lost in Translation” (2003) (ภาพ: Park Hyatt Tokyo)
New York Bar ในโรงแรม Park Hyatt Tokyo มีวิวเส้นขอบฟ้าอันเป็นเอกลักษณ์ และการออกแบบร่วมสมัย เหมือนอย่างที่เห็นใน “Lost in Translation” (2003) (ภาพ: Park Hyatt Tokyo)
1 / 1
แม้ปัจจุบันจะปิดปรับปรุง แต่โรงแรมพาร์ค ไฮแอท โตเกียว ซึ่งออกแบบโดย Kenzo Tange ยังคงเป็นสัญลักษณ์แห่งโลกภาพยนตร์ โรงแรมแห่งนี้ตั้งอยู่บนชั้น 39 ถึง 52 ของ Shinjuku Park Tower มอบประสบการณ์อันล้ำค่าทั้งทางกายภาพและอารมณ์ ด้วยการแยกตัวออกจากความวุ่นวายของเมืองเบื้องล่าง ความเรียบง่ายแบบมินิมอลที่ดูสงบ และทัศนียภาพที่กว้างไกลทำให้ที่นี่กลายเป็นฉากที่สมบูรณ์แบบสำหรับการถ่ายทอดความรู้สึกโดดเดี่ยว
ในภาพยนตร์ Lost in Translation (2023) Sofia Coppola ได้แปรเปลี่ยนความเงียบสงบทางสถาปัตยกรรมนี้ให้กลายเป็นเมตาฟอร์อันทรงพลัง หน้าต่างสูงจรดเพดานของ New York Bar สร้างพื้นที่ที่ให้ความรู้สึกทั้งใกล้ชิดและเหินห่างไปพร้อมกัน ซึ่งเป็นการแสดงออกทางภาพถึงความรู้สึกแปลกแยกที่ตัวละครทั้งสองมีร่วมกันผ่านสถาปัตยกรรมในภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ โดยกลั่นกรองแก่นแท้ของความผูกพันและความเหงา ให้รวมอยู่ในฉากเดียวที่ยากจะลืมเลือน
This story was originally written in English by Jennifer Choo.
ต้นฉบับเขียนเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม 2025 โดย Jennifer Choo โปรดคลิกที่นี่เพื่อดูเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษ
