ที่มาของทาปาสสเปน: จากเรื่องเล่าสู่ศิลปะอาหารร่วมสมัย

ตำนานที่เก่าแก่ที่สุดย้อนไปในศตวรรษที่ 13 ช่วงรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 แห่งกัสตีญา ขณะทรงพักฟื้นจากพระอาการประชวร แพทย์หลวงได้ถวายคำแนะนำให้จิบไวน์ทีละน้อยควบคู่ไปกับการรับประทานอาหารจานเล็กๆ ระหว่างมื้อ หลังจากทรงหายจากอาการประชวร พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 10 ทรงเห็นประโยชน์ของการรับประทานอาหารควบคู่กับการดื่มว่าช่วยลดอาการมึนเมาได้ จึงทรงออกพระราชกฤษฎีกาสั่งห้ามไม่ให้โรงเหล้าในกัสตีญาเสิร์ฟไวน์ เว้นแต่จะมีของว่างจานเล็กเสิร์ฟควบคู่ไปด้วย ซึ่งเป็นความพยายามเชิงโครงสร้างเพื่อควบคุมปัญหาการเมาสุราในที่สาธารณะ

เรื่องเล่าจากเจ้าของร้านเหล้าในอันดาลูเซีย

อีกหนึ่งทฤษฎีที่มีความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติมากกว่าเชื่อมโยงกับภูมิศาสตร์ของแคว้นอันดาลูเซีย ในภูมิภาคตอนใต้ที่มีอากาศอบอุ่น เจ้าของโรงเตี๊ยมในอดีตต้องเผชิญกับปัญหากวนใจจากฝูงแมลงวันทอง เพื่อปกป้องเครื่องดื่ม บาร์เทนเดอร์จึงนำจานรองใบเล็กหรือชีส Manchego แผ่นหนามาวางปิดไว้บนปากแก้วไวน์ สิ่งที่นำมาปิดนี้ (หรือทาปาส) ช่วยป้องกันแมลงไม่ให้ลงไปในแก้ว และรสเค็มของชีสยังช่วยกระตุ้นความหิวน้ำ ทำให้ลูกค้าสั่งเครื่องดื่มเพิ่มอีกแก้ว

ไวน์เชอร์รีกันทรายของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13

บันทึกในศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 โดยเรื่องเล่าท้องถิ่นระบุว่า ระหว่างที่พระองค์เสด็จเยือนจังหวัดชายฝั่งทะเลอย่างกาดิซ ทรงแวะพักที่ Ventorrillo El Chato ซึ่งเป็นโรงเตี๊ยมริมทางประวัติศาสตร์ที่ยังเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบัน ขณะที่พระองค์ทรงสั่งไวน์เชอร์รีท้องถิ่น ลมทะเลได้พัดแรงจนเสี่ยงที่ทรายชายหาดจะปลิวลงแก้ว พนักงานเสิร์ฟผู้คล่องแคล่วจึงรีบเข้ามาใช้แฮมบ่มหนึ่งแผ่นวางปิดปากแก้วไว้ เมื่อพระองค์ทรงพอพระทัยในประโยชน์ใช้สอยนี้ จึงทรงสั่งไวน์แก้วต่อไปโดยขอ "ฝาปิดแบบเดิม" ส่งผลให้คำนี้กลายเป็นที่นิยมในหมู่ชนชั้นสูง

อ่านเพิ่มเติม: 'Reimagined Silk Road of Thai Gastronomy' เฉลิมฉลองรสชาติอาหารไทยจาก 3 เชฟ 3 ร้าน และ 3 ภาค เหนือ-กลาง-ใต้

นานก่อนที่คำนี้จะกลายเป็นประเภทอาหารเชิงพาณิชย์ แนวคิดเรื่องของว่างจานเล็กในร้านเหล้าได้ปรากฏอยู่ในวรรณกรรมยุคทองของสเปนแล้ว ในศตวรรษที่ 17 มีเกล เด เซร์บันเตส (Miguel de Cervantes) เรียกของว่างรสเค็มเหล่านี้ว่า llamativos (สิ่งกระตุ้นการดื่ม) ในขณะที่ฟรันซิสโก เด เกเบโด (Francisco de Quevedo) กวีแนวเสียดสี เรียกสิ่งนี้ว่า avisos (คำเตือน)

บันทึกทางประวัติศาสตร์จากศตวรรษที่ 16 ยังแสดงให้เห็นว่า พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงออกกฎหมายควบคุมเสบียงอาหารในโรงเตี๊ยมริมทาง เพื่อให้มั่นใจว่าผู้เดินทางจะได้รับของว่างง่ายๆ อย่างมะกอกหรือชีสนมแกะควบคู่ไปกับเครื่องดื่มตามปริมาณมาตรฐาน

การเปลี่ยนผ่านของทาปาสจากขนมปังแผ่นธรรมดาไปสู่พื้นที่แห่งการโชว์ทักษะและความคิดสร้างสรรค์ในการปรุงอาหารเริ่มต้นขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 แม้นักประวัติศาสตร์อาหารจะระบุว่า คำว่า "tapa" เพิ่งได้รับการบรรจุในพจนานุกรมสเปนอย่างเป็นทางการในทศวรรษ 1930 ในฐานะคำท้องถิ่นภาคใต้ แต่วัฒนธรรมการกินนี้กลับแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

ในภูมิภาคทางตอนเหนืออย่างซานเซบัสเตียน ทาปาสได้วิวัฒนาการไปเป็น "พินโชส" (pintxos) ซึ่งมักเสิร์ฟบนขนมปังและเสียบไม้กลัดไว้ ส่วนทางตอนใต้ เช่น เมืองกรานาดา ยังคงรักษาธรรมเนียมดั้งเดิมที่เสิร์ฟของว่างให้ฟรีคู่กับเครื่องดื่มทุกแก้ว

ปัจจุบัน ร้านอาหารร่วมสมัยนิยมใช้รูปแบบอาหารจานเล็กนี้เพื่อนำเสนอวัตถุดิบคุณภาพเยี่ยมอย่างเนื้อวากิวหรืออาหารทะเลท้องถิ่น สิ่งที่ยังคงอยู่ตลอดศตวรรษแห่งวิวัฒนาการคือหลักการพื้นฐานของทาปาส นั่นคือการเป็นอาหารที่เป็นสื่อกลางเพื่อช่วยให้บทสนทนาลื่นไหล ควบคุมการดูดซึมของแอลกอฮอล์ และเฉลิมฉลองวัฒนธรรมการรับประทานอาหารร่วมกันแบบตะวันตก

อ่านเพิ่มเติม:

The Crystalline Standard: 5 สถานที่สำหรับ Martini ชั้นเลิศในกรุงเทพฯ

5 พิกัดความอร่อยสไตล์ sophisticated casual ยกระดับมื้ออาหารให้เป็นช่วงเวลาพิเศษ

Ojo Bangkok เผยโฉมหลากหลายเมนูใหม่ประจำฤดูกาล เมื่อรสชาติเม็กซิกันดั้งเดิมถูกตีความใหม่ในสไตล์ร่วมสมัย