ค้นพบเสน่ห์ความดึงดูดของเครื่องประดับวินเทจ ที่ควรค่าแก่การลงทุน

ดัชนีมูลค่าสินทรัพย์ที่เป็นของสะสมของ Knight Frank ซึ่งติดตามข้อมูลแนวโน้มราคาสินค้าหรูหรา คือจุดเริ่มต้นที่ดี หากมองหาศักยภาพการลงทุน ในเครื่องประดับวินเทจ โดยดัชนีบ่งชี้ว่า มูลค่าของเครื่องประดับชั้นสูงเพิ่มขึ้น 10 เปอร์เซ็นต์ ในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา และสูงกว่าการลงทุนอื่นในช่วงเวลาเดียวกัน อาทิ รถวินเทจ กระเป๋า เฟอร์นิเจอร์ และวิสกี้หายาก

ในรายงาน Wealth Report Series เกี่ยวกับการลงทุนสินค้าหรูที่รวบรวมโดยดัชนีมูลค่าสินทรัพย์ที่เป็นของสะสมของ Knight Frank ซีอีโอ Sebastian Duthy แห่งอาร์ตมาร์เก็ตรีเสิร์ช กล่าวว่า “นักสะสมทั่วโลกสนใจอัญมณีวินเทจและเพชรพลอยที่มีสีสันโดดเด่นเป็นพิเศษ เห็นได้จากการที่อัญมณีเหล่านี้ปลุกตลาดการประมูลช่วงฤดูร้อนที่ผ่านมาให้กลับมาคึกคักอีกครั้ง ส่วน Christie’s เปิดช่วงเวลาพิเศษ ในช่วงครึ่งแรกของปี 2023 

เพื่อเปิดประมูลขายเครื่องประดับ ซึ่งในที่นี้รวมถึงคอลเล็กชั่นของ Heidi Horten ซึ่งเป็นเจ้าของเดียว และยังเป็นการทำลายสถิติที่ไม่เคยมีมาก่อน เข็มกลัด ‘Bird of Paradise’ ประดับเพชรและทับทิมของ Van Cleef & Arpels ขายไปในราคา 498,592 ดอลลาร์ในเจนีวา เมื่อพฤษภาคม 2023 ซึ่งสูงขึ้นมาราวๆ 40 เปอร์เซ็นต์ เมื่อเทียบกับราคาขายเครื่องประดับชิ้นเดียวกันนี้ในปี 2018”

การประมูลครั้งสำคัญนี้ ยิ่งตอกย้ำมูลค่าในการลงทุนเครื่องประดับวินเทจ เช่น ในปี 2011 คอลเล็กชั่นเครื่องประดับของ Elizabeth Taylor ทำราคาได้ 115 ล้านดอลลาร์ในการประมูลของ Christie’s และในปี 2017 Sotheby’s เปิดประมูลเพชรสีชมพู CTF Pink Star ได้ ในราคา 71.2 ล้านดอลลาร์ มูลค่าที่สูงนี้ไม่ได้เป็นเพียงเพราะคุณภาพและความหายากของเครื่องประดับชิ้นนั้นเท่านั้น แต่เพราะเรื่องราวที่มาและความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของชิ้นงานเหล่านั้นที่ทำให้ชิ้นงานนั้นมีมูลค่าสูงขึ้นด้วย

Nicolas Luchsinger ประธานภาคพื้นเอเชีย-แปซิฟิกแห่ง Van Cleef & Arpels กล่าวถึงสร้อยข้อมือ Jarretiere ประดับเพชรและทับทิมของเมซงที่ถูกจัดประมูลโดย Christie’s ที่นิวยอร์กเมื่อเดือนมิถุนายน สร้อยเส้นนี้เคยเป็นของดาราสาว Marlene Dietrich ราคาที่ขายได้สูงกว่าที่คาดการณ์ไว้ ด้วยเหตุเพราะที่มาของมัน อีกตัวอย่างหนึ่งคือจี้ไข่มุกที่เคยเป็นของพระนาง Marie Antoinette ที่ถูกจัดประมูลโดย Sotheby’s ในปี 2018 ทำราคาได้ 36 ล้านดอลลาร์ สูงกว่าราคาประเมินไปมาก

แม้ Luchsinger เชื่อว่าเรื่องราวหรือแหล่งที่มา คือ “เครื่องมือการเล่าเรื่องชั้นดี” แต่เขาก็แนะนำให้นักลงทุนให้ความสำคัญกับเอกลักษณ์เฉพาะตัวลักษณะงานฝีมือ และคุณภาพอัญมณีมากกว่า “จริงอยู่ที่ชิ้นงานนั้นอาจเคยเป็น ของคนที่มีชื่อเสียง แต่อย่างไร อัญมณีก็ยังคงทรงคุณค่าในตัวเองเสมอ” เขากล่าว

ความหลงใหลที่มีต่อสไตล์แต่เก่าก่อน เห็นได้จากปัจจุบันร้านอัญมณี บริษัทจัดการประมูล นักสะสม หรือแม้แต่เมซงเอง ต่างหันมาใส่ใจการเจียระไนแบบ old-mine มากกว่าครั้งไหนๆ “ถ้าคุณมองดูเครื่องประดับในรูปภาพพอร์เทรตของราชวงศ์ในอังกฤษและเยอรมนี เพชรพวกนั้นดูสีเข้มมากเพราะพวกมันมีเหลี่ยมมุมน้อยกว่า” Luchsinger กล่าว

เพชรพลอยจำนวนมากที่เราเห็นกันในเครื่องประดับวินเทจชั้นสูงจาก Cartier, Van Cleef & Arpels และ Bulgari นั้นมาจากเมืองชัยปุระ ประเทศอินเดีย ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองหลวงแห่งเพชรพลอยและเหลี่ยมเจียระไนของเพชรพลอยนั้น ขึ้นอยู่กับทักษะของนักเจียระไนท้องถิ่น ที่เรียกกันในอินเดียว่า บาบัส (babus) โดย Maheshwari ซึ่งครอบครัวของเขามาจากเมืองชัยปุระนั้น เชี่ยวชาญในเรื่องการหาเพชรพลอยและจัดหาเพชรสีให้กับตลาดแบบ B2B เขาอธิบายว่า ช่างฝีมือยุคแรกๆ เข้าถึงเทคโนโลยีได้น้อยมาก

“ทุกวันนี้เรามีเครื่องไม้เครื่องมือที่ดีขึ้น ดังนั้นผลลัพธ์สุดท้ายของอัญมณีเหล่านี้จึงงดงามเปล่งประกายมากกว่าเดิม ประกายที่ได้นั้นแตกต่างกันไป นักเจียระไนแต่ละคนล้วนมีวิธีของตัวเองในการสกัดและตัดหินอัญมณี คุณมองเห็นรอยตำหนิในอัญมณีได้ แต่ที่มีรอยตำหนินั้นไม่ใช่เพราะพวกบาบัสขาดทักษะ แต่เพราะเครื่องมือแกะสลักของพวกเขาอาจจะบิ่นไปเล็กน้อย เพราะพวกเขามีเครื่องมืออยู่แค่นั้นจริงๆ” Maheshwari คิดว่ารอยตำหนิที่พบในเครื่องประดับแอนทีคและวินเทจทุกวันนี้ช่วยเพิ่มเอกลักษณ์ให้ชิ้นงานนั้นและทำให้มันมีเสน่ห์ดึงดูดขึ้นมา

อีกหนึ่งตัวอย่างที่ทำให้การเจียระไนแบบเก่ากลับมาอยู่ในกระแสคือ การเจียระไนแบบ rose cut ซึ่งเป็นที่โปรดปรานกันในสมัยก่อนและกลับมาเป็นที่นิยมอีกครั้งในวันนี้ โดย Van Cleef & Arpels ได้ใช้การเจียระไนดังกล่าวในการรังสรรค์ทุกคอลเล็กชั่น Ballerina ของเมซงอย่างแยบคาย

เมื่อเร็วๆ นี้ เมซงแห่งนี้ได้จัดแสดงเข็มกลัดนักบัลเล่ต์ขึ้นที่แฟล็กชิปสโตร์ที่ฮ่องกง ซึ่งเลือกบางชิ้นงานที่มีเจ้าของมาจัดแสดง เพื่อให้เห็นว่าเข็มกลัดเหล่านี้มีวิวัฒนาการอย่างไรตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา โดยคอลเล็กชั่นนี้เกิดขึ้นในช่วงสงครามกลางเมืองสเปน เพราะสมาชิกราชวงศ์สเปนส่งเครื่องประดับทั้งหมดของพวกเขาไปยังประเทศเม็กซิโกเพื่อเก็บไว้ในที่ปลอดภัย ซึ่งนั่นรวมถึงเพชร rose cut และ old-mine cut จำนวนมาก หลังสงคราม ราชวงศ์ต้องการเงิน พวกเขาจึงขายเพชร rose cut ที่มีอยู่ให้กับ Van Cleef & Arpels ต่อมาในทศวรรษที่ 40 เฮาส์ได้รังสรรค์คอลเล็กชั่น Ballerina คอลเล็กชั่นแรกขึ้นมา โดดเด่นด้วยใบหน้านักบัลเล่ต์ที่ประดับเพชร rose cut และยังคงคุณลักษณะอยู่จนถึงทุกวันนี้

อย่างไรก็ตาม ยิ่งงานดีไซน์และเสน่ห์เครื่องประดับวินเทจร่ายเวทมนตร์ให้เราหลงใหลเมื่อเวลาผ่านไป การที่ชิ้นงานเหล่านี้จะถูกซื้อขายเปลี่ยนมือก็ยิ่งวิวัฒนาการมากขึ้นเท่านั้น

ตลาดเครื่องประดับวินเทจได้แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา จากสมัยก่อนที่มีกลุ่มคนเพียงไม่กี่คนได้รับเชิญให้มาชมอัญมณีหายากนี้กันในห้องลับของบ้านในฝรั่งเศสหรือในงานแสดงเครื่องประดับเท่านั้น ทว่าปัจจุบันเทคโนโลยีดิจิทัลได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป เช่น Sotheby’s ที่มียอดขายออนไลน์สูงถึง 91 เปอร์เซ็นต์แค่ในปี 2022 เพียงปีเดียว ชิ้นงานมูลค่าหลักล้านดอลลาร์จากคอลเล็กชั่นต่างๆ อาทิ คอลเล็กชั่น Tutti Frutti ของ Cartier สามารถเข้าถึงกลุ่มผู้สนใจได้ง่ายขึ้นและขยายไปสู่วงกว้างมากขึ้น คอลเล็กชั่นนี้ซึ่งมีการผสมผสานอันเป็นเอกลักษณ์ระหว่างไพลิน ทับทิม และมรกตที่หายาก เป็นที่รู้จักในโลกเครื่องประดับและนำมาเปิดขายทางออนไลน์

“เหตุผลที่บริษัทจัดประมูลขายชิ้นงานที่มีมูลค่าสูงมากทางออนไลน์ได้ ก็เพราะการระบาดของโรคโควิด-19” Faerber บอกพลางอธิบายว่ายอดขายที่สูงขึ้นของเครื่องประดับชั้นสูงบนดิจิทัลแพลตฟอร์มเป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน โดยเฉพาะในช่วงก่อนที่โควิดจะทำให้โลกเป็นอัมพาตไปทั้งหมด

การใช้ดิจิทัลแพลตฟอร์ม ไม่เพียงทำให้เครื่องประดับวินเทจเข้าถึงง่ายขึ้นเท่านั้น แต่ยังเปิดตลาดไปสู่กลุ่มเป้าหมายใหม่ๆด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ซื้อในเอเชีย “ในช่วง 2 ปีที่ผ่านมาผมได้เห็นคนเอเชียจำนวนมากซื้อชิ้นงาน ทั้งจากยุควิกตอเรีย อาร์ต เดโค และเครื่องประดับแอนทีค” Maheshwari กล่าว ขณะที่ Faerber เองก็สังเกตเห็นเทรนด์ที่คล้ายคลึงกันและบอกว่ากลุ่มลูกค้าชาวเอเชียสนใจ ชิ้นงานจากยุคเอ็ดเวิร์ดและอาร์ต เดโค มากที่สุด โดยเฉพาะ ชิ้นงานที่มีการเซ็นชื่อและประทับตราแบรนด์ “ฉันคิดว่าทำให้พวกเขารู้สึกมั่นใจว่ามันเป็นชิ้นงานของแท้“ เธอกล่าวและทำนายว่างานอาร์ต เดโค กำลังจะอยู่ในช่วงขาลง ขณะที่ “ชิ้นงานสมัยศตวรรษที่ 19 จะได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น”

Regine Ngan เองก็เชื่อว่า ชิ้นงานวินเทจที่มีลายเซ็นนั้นน่าลงทุน โดยเดือนเมษายนปีนี้ Sotheby’s ขายเข็มกลัดดอกดาห์เลียของ Van Cleef and Arpels ที่มีลายเซ็นจากทศวรรษที่ 50 “เราประเมินราคาไว้ที่ 1.5 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง ทว่าชิ้นงานกลับถูกประมูลได้ที่ราคา 5.4 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง” นี่เป็นเพียงหนึ่งในตัวอย่างที่บริษัทจัดการประมูลประเมินราคาตลาดของชิ้นงานตามราคาที่พวกเขามองว่ายุติธรรม แต่ความจริงกลับขายได้ในราคาที่สูงกว่านั้นมาก อีกหนึ่งตัวอย่างในเอเชียที่สร้างเซอร์ไพรส์ คือชุดเครื่องประดับเทอร์คอยส์ของ Van Cleef & Arpels “ชิ้นงานนี้ค่อนข้างต่างจากรสนิยมของคนเอเชียเราจึงประเมินราคาไว้ที่ 2 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง แต่สุดท้ายถูกประมูลขายไปในราคา 7.8 ล้านดอลลาร์ฮ่องกง” เมื่อชิ้นงานนั้นมีลายเซ็นของแบรนด์ นักสะสมจะรู้ว่าการประมูลหรือการขายชิ้นงานนั้นอาจเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว และ “หากพลาดโอกาสไป คุณอาจจะไม่มีโอกาสสะสมมันได้อีกแล้ว”

สิ่งนี้ยิ่งเน้นย้ำเสน่ห์ดึงดูดใจของเครื่องประดับวินเทจ เช่นที่การประมูล Bonhams London Jewels ซึ่งจัดขึ้นในเดือนกันยายน ปี 2023 สร้อยคอเพชรจากช่วงปี 1900 ของ Chaumet ที่ส่องประกายแวววาวด้วยเพชร rose cut และ brilliant cut แบบดั้งเดิม ดึงดูดความสนใจของทุกคนที่เข้าร่วมงาน และถูกประมูลขายไปในราคาที่น่าประทับใจที่ 305,200 ปอนด์ (หรือ 372,766 ดอลลาร์) ซึ่งมากเป็น 2 เท่าของราคาประเมินสูงสุด และอีกชิ้นงานที่ทำให้ทุกคนถึงกับต้องมองเหลียวหลังในการประมูลที่ Bonhams ก็คือแหวนอาร์ตเดโค ตัวเรือนแพลทินัมประดับเพชรและไพลิน โดยประดับไพลิน fancy cut เม็ดกลางจากแคชเมียร์น้ำหนัก 7.12 กะรัต ทรงกองข้าวหลังเบี้ยซึ่งทำราคาได้ถึง 248,050 ปอนด์ สูงกว่าราคาประเมินก่อนขายไปมากโข

เมื่อรู้แบบนี้แล้ว นักลงทุนจะเริ่มต้นเส้นทางการเสาะหาชิ้นงานวินเทจที่ใช่ในการลงทุนได้อย่างไร ความเห็นส่วนใหญ่ของผู้เชี่ยวชาญที่ Tatler ได้พูดคุยด้วยนั้นชัดเจน คือคุณต้องรักในชิ้นงานนั้น

“ฉันชอบให้เครื่องประดับได้รับการสวมใส่ ฉันจึงคิดว่าการลงทุนเครื่องประดับวินเทจ ควรดูว่าชิ้นไหนดูดีเมื่ออยู่บนตัวคุณ เครื่องประดับควรอยู่บนตัวผู้สวมใส่ ไม่ใช่อยู่ในตู้เซฟ” Luchsinger กล่าว แม้ว่านักลงทุนอาจมองข้ามคำแนะนำง่ายๆ นี้ พวกเขาก็ควรให้ความสำคัญต่อคุณค่าและการใช้งานเครื่องประดับเวลามองหางานฝีมือชั้นเยี่ยมด้วย เช่นเดียวกับเรื่องราวที่มาของชิ้นงานนั้นและคุณภาพของอัญมณี

อีกสิ่งที่สำคัญไม่แพ้กันคือความเชื่อใจในตัวผู้ขาย Faerber ย้ำว่าเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องรู้ว่าการลงทุนในเครื่องประดับชั้นสูงนั้นคือการวางแผนระยะยาว เพราะกว่าที่ราคาของชิ้นงานจะเพิ่มสูงขึ้น หรือการจะทำให้สไตล์นั้นกลับมาอยู่ในกระแสอีกครั้ง จำเป็นต้องใช้เวลาหลายรุ่น

เคล็ดลับที่น่าสนใจอีกประการคือ “เมื่อคุณซื้อเครื่องประดับวินเทจสักชิ้น คุณจำเป็นต้องพลิกและดูด้านหลังว่ามันได้รับการรังสรรค์ขึ้นมาอย่างไร บางครั้งอาจมีโลหะมากเกินไป มันจึงดูหนัก อย่าลืมสังเกตรอยขีดข่วน และถ้าเป็นสร้อยข้อมือ เมื่อลองใส่ก็ดูด้วยว่ามันคลี่หรือแผ่ออกอย่างถูกต้องไหม หรือถ้าเป็นสร้อยคอ ก็ดูว่าทาบลงบนคอคุณได้ถูกต้องและสวยงามไหม”

Faerber เชื่อว่างานฝีมือที่งดงาม ควรมองเห็นได้จากด้านหลังของชิ้นงานพอๆ กับที่เห็นได้จากด้านหน้า หรือที่เธอพูดว่า “โอ้! และ โอ้! ทั้งสองด้านเลย” และหากมองหาข้อมูลเพิ่มเติม เธอแนะนำแหล่งข้อมูลอย่างหนังสือ Understanding Jewellery โดย David Bennett และ Daniela Macetti ที่อาจช่วยคุณไ

ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญต่างแนะนำให้ใช้บริการการประเมินมูลค่าทรัพย์สินก่อนตัดสินใจลงทุนครั้งสำคัญ นักลงทุนที่มีศักยภาพควรรู้ไว้ว่าเครื่องประดับวินเทจส่วนใหญ่มักจะมีสัญลักษณ์หรือเครื่องหมายที่แสดงถึงผู้ที่ทำขึ้นมา สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เพียงคำจารึก แต่ยังให้ข้อมูลที่มีคุณค่าเกี่ยวกับอายุ แหล่งที่มา และความบริสุทธิ์ของโลหะ เป็นเรื่องสำคัญเช่นกันที่ควรรู้เกี่ยวกับเวิร์กช็อปสำคัญๆ ที่เมซงแต่ละแห่งเลือกใช้

เวิร์กช็อปที่มีชื่อเสียงอาทิเช่น เวิร์กช็อปของ Henri Picq ซึ่งรังสรรค์คอลเล็กชั่น Tutti Frutti ช่วงแรกๆ ของ Cartier ส่วน Atelier Rene Boivin นั้นเป็นที่รู้จักในแง่ของงานฝีมือคุณภาพสูงสำหรับแบรนด์เครื่องประดับชื่อเดียวกัน ส่วนเวิร์กช็อป Oscar Heyman & Brothers ในนิวยอร์กนั้นทำงานให้กับ Van Cleef & Arpels, Tiffany & Co และ Cartier ส่วน Verger Freres เวิร์กช็อปที่โด่งดังที่ผลิตผลงานให้แบรนด์อย่าง Van Cleef & Arpels และ Boucheron นั้น เลื่องชื่อในเรื่องดีไซน์แบบอาร์ต เดโค และงานฝีมือคุณภาพสูง สุดท้ายคือ Mellerio dits Meller ซึ่งเป็นหนึ่งในเฮาส์เครื่องประดับที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป แต่ไม่ได้ทำงานให้แบรนด์ใด หากแต่รับใช้เหล่าพระราชินีและจักรพรรดินีตลอดหลายศตวรรษมาแล้ว

ถ้าคุ้นเคยกับเวิร์กช็อปที่เลื่องชื่อเหล่านี้ดี ก็จะมีแนวทางการลงทุนเครื่องประดับที่คล้ายชิ้นงานของแบรนด์ใหญ่แต่มีราคาที่น้อยกว่า ดังเช่นที่ Luchsinger บอก “สร้อยข้อมืออาร์ต เดโค ที่ผลิตโดยเวิร์กช็อป ซึ่งที่ทำงานให้ Van Cleef & Arpels บางครั้งเวิร์กช็อปนั้นก็ผลิตสร้อยข้อมือที่คล้ายกันซึ่งแม้ไม่มีลายเซ็นแต่มีคุณภาพสูงอย่างเหลือเชื่อ แต่เพราะไม่มีลายเซ็นของแบรนด์ ลูกค้าจึงไม่มองชิ้นงานเหล่านี้ และขายไม่ได้ราคาสูงแบบเดียวกับชิ้นงานที่มีลายเซ็นหรือตราประทับของแบรนด์”

เหนือสิ่งอื่นใด ผู้เชี่ยวชาญอยากให้เหล่าคนรักเครื่องประดับพิจารณาถึงความสามารถเวลาสวมใส่ผลงานชิ้นนั้น เครื่องประดับวินเทจบางชิ้นอาจจะบอบบาง ดังนั้นถ้าคุณมองหาชิ้นงานสำหรับสวมใส่ได้ทุกวัน ชิ้นงานที่แข็งแรงกว่าที่ผลิตในยุคหลังจากนั้นไม่นาน อาจเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมมากกว่า Faerber แนะนำให้มองหา “สร้อยคอโชกเกอร์และเข็มกลัดช่อดอกไม้สมัยศตวรรษที่ 19” เธอบอกว่า “แบรนด์อย่าง Dior เริ่มนำเสนอโชกเกอร์ที่ทำจากริบบิ้น” และกลายเป็นที่ต้องการของคนที่ชื่นชอบเครื่องประดับวินเทจ

การมองเครื่องประดับวินเทจว่าเป็นทั้งของตกแต่งอันเปี่ยมสุนทรียะและเหมาะแก่การลงทุน ทำให้ได้ข้อสังเกตที่น่าสนใจว่ามูลค่าของชิ้นงานเหล่านี้เปลี่ยนไปตามกาลเวลาอย่างไร “25 ปีที่แล้ว สร้อยข้อมืออาร์ตเดโค Cartier จะขายได้ราคาสูงกว่าราคาประเมินประมาณ 20-25 เปอร์เซ็นต์มาวันนี้ สร้อยเส้นเดียวกันจะขายได้ราคาสูงกว่าราคาประเมินถึง 300-400 เท่า”  Luchsinger กล่าว จึงเกิดคำถามว่าทำไมชิ้นงานนั้นถึงมีมูลค่าเพิ่มขึ้นหลายเท่าในเวลาแค่ 2 ทศวรรษ หัวหน้าของ Van Cleef & Arpels บอกว่า “สิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อ 40 ปีที่ผ่านมาเมื่อไม่มีใครซื้อทรัพย์สินอันเป็นมรดกหรือเครื่องประดับวินเทจ” มีเพียงนายหน้าเท่านั้นที่จะซื้อชิ้นงานเหล่านี้ที่งานประมูล โดยนายหน้าจะแกะอัญมณีออกแล้วเอาไปใส่ตัวเรือนใหม่ที่ดูร่วมสมัยกว่า

“ชิ้นงานนั้นไม่มีมูลค่าในตัวของมันเอง ซึ่งน่าเศร้ามาก” เขากล่าว ผลงานสร้างสรรค์ที่งดงามหลายชิ้นถูกทำลายลง “จนทศวรรษที่ 70 เมื่อนายหน้าชื่อดังจากนิวยอร์กอย่าง Fred Leighton ทำให้เครื่องประดับวินเทจกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งจนเริ่มเป็นกระแสขึ้นมา” เขากล่าวเสริม

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเสน่ห์ดึงดูดแห่งเครื่องประดับวินเทจ และตอนนี้กลายเป็นที่นิยมเพราะตอบโจทย์ประเด็นที่คนสนใจกันในวันนี้ นั่นคือเรื่องความยั่งยืนและความขาดแคลน เมื่อถามถึงอนาคตของชิ้นงานประเภทนี้ Luchsinger คิดว่าเครื่องประดับนั้นเป็นหนทางที่ดีที่สุดของการรีไซเคิลอย่างรู้คุณค่า มันจึงเข้ากับยุคสมัยอยู่เสมอ เสื้อผ้าหรือเครื่องหนังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปอาจมีเสียหายได้ แต่สำหรับอนาคตของ เครื่องประดับไม่ใช่แค่เพียงสว่างไสว แต่ยังเปล่งประกายพริบพราวอีกด้วย

This story was originally written in English by Amrita Katara.

ต้นฉบับเขียนเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2023 โดย Amrita Katara โปรดคลิกที่นี่เพื่อดูเวอร์ชันภาษาอังกฤษ

อ่านเพิ่มเติม:

เลือกเครื่องประดับอย่างไรให้เข้ากับรูปหน้า

เหตุใด Rolex จึงเป็นนาฬิกาเรือนโปรดของคนดังอย่าง Elvis Presley และ Roger Federer

5 โมเมนต์สุดประทับใจของโรเซ่ Blackpink กับการเลือกเครื่องประดับแมตช์ลุคสวย