Cover Pemimpin kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” Lyn R Lee (Imej: Lyn R Lee)
Pemimpin kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” Lyn R Lee (Imej: Lyn R Lee)
1 / 1
Bagi pemimpin “diversity, equity and inclusion” (DEI) Lyn R Lee, perubahan bermakna berlaku apabila dasar menjadi budaya—dan tindakan kecil yang disengajakan mula membentuk semula institusi daripada dalam.
Kebanyakan orang mungkin melintasi pintu itu tanpa berfikir panjang. Di Shell Centre, London, ibu pejabat global syarikat tenaga bersepadu tersebut, pintu automatik di jambatan yang menghubungkan bangunan-bangunannya direka untuk kemudahan: membuka, menutup dan melipat dengan lancar mengikut rentak harian. Kemudian, salah satu pintu itu tidak berfungsi. Bagi sesetengah orang, ia hanyalah gangguan kecil. Namun bagi seseorang yang berkerusi roda, individu yang cacat penglihatan, atau sesiapa sahaja yang pergerakannya memerlukan pertimbangan, ia menjadi satu penghalang kepada “inclusion”.
Lyn R Lee mengingati insiden itu kerana individu yang menyedarinya. Seorang pemimpin yang pernah bekerjasama dengannya dalam keterangkuman orang kurang upaya melihat kerosakan itu, melaporkannya, dan membuat susulan apabila ia masih belum dibaiki. “Beliau memastikan ia berfungsi semula,” katanya. “Ia kembali kepada tahap pelaksanaan. Dasarnya sudah ada, orang faham, tetapi adakah kita bertindak sedemikian untuk membantu membuang halangan setiap hari?” Bagi Lee, “inclusion” bermula daripada kesediaan untuk menyedari perkara yang terlepas pandang oleh orang lain, dan bertindak sebelum sesuatu halangan menjadi bebanan orang lain.
Dalam tindakan kecil itu terletak sebahagian besar usaha hidup Lee. Baginya, “inclusion” adalah disiplin perhatian yang diulang sehingga ia menjadi budaya. Pada April lalu, beliau menjadi individu pertama dari Asia, dan penerima pertama dari luar UK dan Eropah, yang menerima Anugerah Pencapaian Sepanjang Hayat Disability Smart Impact daripada Business Disability Forum, dalam satu majlis di London yang dihoskan oleh HSBC. “Ini adalah satu pencapaian besar buat saya, dan juga untuk usaha [kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” atau DEI], yang mencerminkan suara dan perspektif yang semakin berkembang dari Asia,” katanya. “Ia adalah detik di mana saya boleh katakan bahawa saya telah membantu membawa perubahan.”
Baca lebih lanjut: Perjalanan Asia ke arah keterangkuman orang kurang upaya
Above Lee menghabiskan lebih dua dekad di Shell, termasuk enam tahun sebagai ketua pegawai kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” global wanita pertama dan Asia pertama (Imej: Lyn R Lee)
Lee menghabiskan lebih dua dekad di Shell, termasuk enam tahun sebagai ketua pegawai kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” global wanita pertama dan Asia pertama (Imej: Lyn R Lee)
1 / 1
Lee menghabiskan lebih dua dekad di Shell, termasuk enam tahun sebagai ketua pegawai kepelbagaian, kesaksamaan dan “inclusion” global wanita pertama dan Asia pertama. Dilantik pada tahun 2018, beliau mendapati dirinya berada di tengah-tengah perbualan global yang melangkaui apa yang ditetapkan oleh institusi kepada bagaimana komitmen tersebut dihayati hari demi hari. Ini bermakna membentuk dasar, membina budaya dan memacu perubahan struktur, daripada mengukuhkan keselamatan psikologi supaya pekerja berasa mampu untuk bersuara dan berkembang, hingga memperkukuh komitmen syarikat terhadap persekitaran yang mudah diakses dan penambahbaikan berterusan.
“Apabila orang berfikir tentang DEI dan bertanya, ‘Jadi apa yang anda perlu lakukan sekarang?’ Jawapannya, ia bergantung,” kata Lee. “Ia bergantung kepada di mana anda berada, ia bergantung kepada impak yang anda ingin berikan. Ia bergantung kepada dinamika yang anda lihat.” Peluang itu, katanya, terletak pada jurang tersebut: antara pasaran matang dan pasaran baru muncul, antara rangka kerja global dan realiti tempatan.
Di Shell, beliau merupakan wanita Asia yang memimpin dari luar pusat kuasa tradisional. Ia mengukuhkan keyakinannya bahawa kepimpinan yang berkesan memerlukan keberanian untuk mencabar andaian dan memberi ruang kepada perspektif yang berbeza. “Terlalu kerap, organisasi bergantung kepada pandangan orang yang berada di pusat,” katanya. “Tetapi orang yang hidup dengan akibat daripada keputusan sering melihat perkara yang terlepas pandang oleh pemimpin dan pakar. Itulah sebabnya mendengar pengalaman berbeza sangat penting untuk “inclusion” ini.”
Above Lee menerima Anugerah Pencapaian Sepanjang Hayat Disability Smart Impact daripada Business Disability Forum pada April lalu (Imej: Lyn R Lee)
Lee menerima Anugerah Pencapaian Sepanjang Hayat Disability Smart Impact daripada Business Disability Forum pada April lalu (Imej: Lyn R Lee)
1 / 1
Keterangkuman orang kurang upaya telah mempertajam prinsip tersebut. Bagi Lee, lensa amal yang lama—rasa kasihan, jangkaan terhad, pengambilan pekerja secara token—masih membayangi cara banyak masyarakat melihat kecacatan. “Patutkah [orang kurang upaya] dilihat melalui lensa kasihan atau melalui lensa kemungkinan dan keupayaan?” soal beliau. Peralihan yang diperjuangkannya adalah tepat: jauh daripada diagnosis, ke arah halangan. Kecacatan seseorang, katanya, tidak bermaksud ketidakcekapan. Ketidakcekapan sering terletak pada reka bentuk bangunan, sistem digital, proses dan tabiat yang dibina sekitar seseorang yang dianggap tiada keperluan akses.
Di sinilah perbualan menjadi mendesak untuk Singapura. Bagi Lee, cabaran sekarang adalah bergerak melangkaui dasar ke arah “inclusion” yang tulen dalam budaya, tingkah laku dan pembuatan keputusan harian. “Masih ada jurang antara dasar dan budaya, antara apa yang kita katakan dan bagaimana kita bertindak,” katanya. Dalam masyarakat yang menua, kebolehcapaian mesti dipertimbangkan di seluruh bilik lembaga pengarah, tempat kerja, sekolah dan ruang awam—bukan sahaja sebagai tanggungjawab sosial, tetapi sebagai perniagaan yang lebih baik.
“ “Inclusion” bukan mengenai mewujudkan penyelesaian berasingan untuk kumpulan berbeza; ia mengenai mereka bentuk organisasi dan perkhidmatan yang mengiktiraf kepelbagaian pengalaman manusia,” katanya. Sebagai contoh, jika borang perbankan tidak dapat dibaca oleh pembaca skrin, atau platform digital gagal mengambil kira keperluan kognitif yang berbeza, isu itu bukan sekadar kebolehcapaian. Ia adalah kegagalan untuk memahami dan melayani pelanggan dengan berkesan demi mencapai “inclusion” sebenar.
Jika anda terlepas: “Anda tidak nampak autistik”: Mengapa wanita neurodivergen telah dipinggirkan
Sejak meninggalkan Shell pada 2024, Lee telah membawa pemikiran itu ke dalam kemampanan sosial. Frasa itu mungkin kedengaran institusional, tetapi beliau menjadikannya nyata: pendidikan, kesihatan mental, kerja antara generasi dan kurikulum yang meminta pelajar mempertimbangkan impak daripada sekadar melaksanakan khidmat. Sebagai pengerusi lembaga penasihat di Sekolah Kemanusiaan dan Pengajian Antara Disiplin Ngee Ann Polytechnic, ahli majlis di Ngee Ann Polytechnic dan ahli lembaga Persatuan Kesihatan Mental Singapura, beliau mementingkan sistem yang memperkasakan orang ramai sebelum krisis menjadikan keperluan itu ketara demi menyokong “inclusion”.
Buku pertamanya, Tiny Rice Grains, adalah “satu penghormatan kepada latar belakang Asia saya” dan kepada beras sebagai makanan ruji. “Bagi saya, tindakan kecil kebaikan dan “inclusion” adalah seperti butiran beras—ia mungkin kelihatan kecil, tetapi ia adalah blok binaan yang mencipta sesuatu yang lebih besar.”
Bagi pemimpin yang biasa mengukur pulangan, Lee berpendapat bahawa “inclusion” bukanlah ideal yang tidak ketara—ia mencipta hasil yang nyata. Apabila orang berasa dilihat dan didengar, mereka lebih terlibat dan mampu menyumbang dengan lebih baik. Perkara yang sama berlaku secara luaran: organisasi yang memahami keperluan pelanggan mereka yang pelbagai berada dalam kedudukan yang lebih baik untuk membina kepercayaan, kesetiaan dan pengalaman yang lebih kukuh. “Jika suara anda didengar dan anda dilihat, anda akan menunjukkan prestasi yang lebih baik,” katanya. “Anda akan menjadi lebih komited.”
Sebagai Editor Kanan Tatler Singapura , Hashirin memperjuangkan dan memperhalusi penceritaan merentasi platform—mengatur dan mencipta profil, cerita muka depan dan rencana yang menarik yang menonjolkan visioner yang membentuk budaya, perniagaan dan impak. Didorong oleh rasa ingin tahu, beliau mendapat inspirasi daripada seniman , pembuat perubahan dan perintis yang beliau temui melalui karyanya. Di sebalik halaman Tatler , beliau merupakan penyokong tegar teater tempatan dan gemar mencari seni di setiap bandar yang beliau lawati.
