Meet Quick Style, the dance crew behind BTS choreography and a viral TikTok challenge

เมื่อ Tatler พบกับพวกเขาในเดือนกันยายน 2022 พวกเขาเพิ่งกลับมาจากลอนดอนและนิวยอร์กเพื่อจัดงานมีตแอนด์กรี๊ดกับแฟนๆ “พูดตามตรง เราไม่รู้จริงๆ ว่าเราดังขนาดไหน” ยาซิน แทตบี (Yasin Tatby) สมาชิกที่เข้าร่วมวงในปี 2010 และเป็นสมาชิกคนแรกๆ ที่ไม่ได้เป็นผู้ก่อตั้งวง Quick Style กล่าว “พอเราได้ไปต่างประเทศ นั่นทำให้เราเห็นปฏิกิริยาของผู้คนเวลาเขาเห็นพวกเรา”

“มันเยี่ยมมากที่ได้เห็นความรักและพลังงานทั้งหมด” วิลเลียม แกมบอร์ก (William Gamborg) สมาชิกวงกล่าวถึงการพบปะกับแฟนคลับหน้าใหม่ “มันเหมือนกับพวกเราเป็นพี่น้องกันจริงๆ ในงานแต่งงาน เราเลยอยากแสดงความรักต่อสุเลมาน นั่นคงเป็นสาเหตุที่ทำให้วิดีโอกลายเป็นกระแส คุณจะรู้สึกถึงความรักผ่านหน้าจอได้เลยทีเดียว”

ความรักที่พวกเขามีต่อกันนั้นชัดเจนมาก เพราะมีเรื่องราวของความสัมพันธ์อยู่เบื้องหลัง สิริขันธ์ (Sirikhan) ชาวไทย-นอร์เวย์ และพี่น้องฝาแฝดมาลิกชาวปากีสถาน-นอร์เวย์ เป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่เด็ก พวกเขาก่อตั้งกลุ่มในปี 2006 เมื่อตอนที่ยังเป็นวัยรุ่น ความสนใจในการเต้นของพวกเขาถูกจุดประกายขึ้นหลังจากได้ดูภาพยนตร์เรื่อง You Got Served ในปี 2004 และได้เข้าสู่โลกของการแข่งขันและเต้นฮิปฮอป

พวกเขาเริ่มเรียนและฝึกซ้อมกับนักเต้นในย่านที่อาศัย และค่อยๆ ค้นพบสไตล์ต่างๆ มากขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งทำให้พวกเขากำหนดแนวทางการเต้นที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง “มันเริ่มจากฮิปฮอป แล้วก็ตัวของพวกเราที่เต้นเก้ๆ กังๆ หน้ากระจกในห้องนอน” สิริขันธ์ (Sirikhan) พูดอย่างอายๆ “เราไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่หรอกครับ แต่เรารู้สึกว่ามันมาถูกทางแล้ว”

และแล้วบางสิ่งบางอย่างก็เริ่มเข้ารูปเข้ารอย ในปี 2009 ทั้งสามคนได้รับรางวัล Norway’s Got Talent และโด่งดังในแถบนั้น หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาได้ก่อตั้ง Quick Style Studio ในตัวเมืองออสโล และเริ่มสอนแนวทางเต้นฮิปฮอปที่เป็นเอกลักษณ์ พร้อมไปกับสร้างแหล่งรวมที่เอื้อต่อการมีส่วนร่วมที่สร้างสรรค์และหลากหลายวัฒนธรรมโดยไม่ตั้งใจ

ในปี 2013 เดวิด วู (David Vu) ซึ่งเป็นลูกครึ่งไต้หวัน-เวียดนาม เข้าร่วมทีม Quick Style กับเพื่อนของเขา คูนาล บาร์ต (Kunal Bhart) ลูกครึ่งอินเดีย-นอร์เวย์  ภายในสามปี เขาได้รับเชิญให้เริ่มสอนที่นั่น “มันเป็นหนึ่งในสตูดิโอที่มีชื่อเสียงที่สุดในเวลานั้น ดังนั้น มันเหมือนกับแรงดึงดูดที่ทำให้เราเข้าหาสิ่งนั้นโดยธรรมชาติ” วูกล่าว “พวกเขาให้ความสำคัญกับการพัฒนาตนเองพอๆ กับการเติบโตผ่านการเต้น”

องค์ประกอบสำคัญที่ส่งเสริมสตูดิโอและปรัชญาของ Quick Style นั้นส่งเสริมให้พวกเขาเติบโตเป็นอย่างดี สตูดิโอของทีมเริ่มต้นจากสอนนักเรียนกลุ่มละ 10 คนเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว และตอนนี้แต่ละกลุ่มเรียนมีนักเรียนลงเรียนประมาณ 200 คน โดยหลายคนเติบโตไปพร้อมๆ กับสตูดิโอ

เมื่อปี 2012 ออสการ์ ไวเกรน (Oskar Vigren) ลูกครึ่งสวีเดน - นอร์เวย์ เริ่มเต้นกับ Quick Style ตอนนั้นเขาอายุเพียง 10 ขวบ ไวเกรนซึ่งจนถึงปีนี้อาศัยอยู่ใน Eidsvoll เมืองเล็กๆ นอกออสโล รู้สึกประทับใจกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมของสตูดิโอแห่งนี้เป็นพิเศษ เขามองเห็นการเติบโตของสตูดิโอนี้ ที่มาจากการผสมผสานความหลากหลายเข้ากับท่วงท่าการเต้น และพัฒนารากฐานของฮิปฮอปให้กลายเป็นสไตล์สากลที่มีชั้นเชิงมากยิ่งขึ้น

ความหลากหลายทางวัฒนธรรมสะท้อนถึงความหลากหลายของสมาชิกในทีมได้อย่างไม่ต้องสงสัย สมาชิกแต่ละคนเป็นตัวแทนของวัฒนธรรมที่หลากหลาย: ปากีสถาน ไทย นามิเบีย นอร์เวย์ ฟินแลนด์ ฟิลิปปินส์ อินเดีย ศรีลังกา ไต้หวัน เวียดนาม สวีเดน ฮ่องกง จีน และโมร็อกโก ความสามารถในการเข้าใจและยอมรับวัฒนธรรมที่แตกต่างได้อย่างแท้จริง ทำให้ Quick Style โดดเด่นกว่าใครๆ  นอกจากนี้ยังช่วยให้พวกเขาถ่ายทอดความรู้สึกของแต่ละเพลงที่ออกแบบท่าเต้นออกมาได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องคำนึงถึงวัฒนธรรมหรือแนวเพลง “เราชอบหมดเลย” บิลาล (Bilal) กล่าว “ตั้งแต่เพลงโซมาลี อัฟกานี เปอร์เซีย ไทย ไปจนถึงเพลงปากีสถาน ความแตกต่างระหว่างเรากับกลุ่มอื่นๆ คือเราเข้าใจอารมณ์ขันและความรู้สึกเบื้องหลังของวัฒนธรรมและดนตรี”

ส่วนใหญ๋แล้วผู้ก่อตั้งวงมีหน้าที่เปิดรับสมาชิกและนักเรียนของ Quick Style ด้วยการปลูกฝังความสนใจในแนวดนตรีที่ต่างกัน ทั้งยังปลูกฝังผ่านชีวิตที่สะท้อนออกมาของแต่ละคน “เรามีพี่สาวห้าคนที่คลั่งไคล้บอลลีวูด” สุเลมานกล่าว “พี่ๆ เปิดเพลงจากหนังพวกนั้นตลอด เราเลยโตมากับเพลงพวกนั้น”

ด้วยเหตุนี้ เพลงที่พวกเขาเลือกจึงโดนใจชาวเอเชียใต้กลุ่มมิลเลเนียลและเจนแซด “เพลงเหล่านั้นเป็นเพลงที่พวกเราคิดถึง เราแค่อยากจะนำกลับมา" สิริขันธ์กล่าว พวกเขายังหวังที่จะนำเพลงเหล่านี้มาแนะนำให้แฟนเพลงหน้าใหม่ และได้เป็นคนที่กำหนดเทรนด์โดยไม่ต้องตามกระแส “เรามีสนามให้ทดลอง โดยที่เราไม่ต้องคิดว่า 'โอ้ เพลงนี้ฮิตนะ เราควรเต้นเพลงนี้กัน' แต่เป็น 'มาทำเพลงนี้ให้กลับมาฮิตอีกครั้งเถอะ”

แม้ว่าจะไม่ใช่ชาวเอเชียใต้ แต่แทตบีลูกครึ่งโมร็อกโก ครึ่งฟินแลนด์ และเดวิด เลืองจากฮ่องกงที่เติบโตจากย่าน Sinsen และ Grønland ในออสโล ละแวกที่มีประชากรชาวปากีสถานและปัญจาบจำนวนมาก ดังนั้น พวกเขาจึงคลุกคลีอยู่ในวัฒนธรรม การเต้นรำ และดนตรีของเอเชียใต้มาตั้งแต่เด็ก

“ผมคุ้นเคยกับวัฒนธรรมของปากีสถานอยู่แล้ว ผมเต้นรำและเฉลิมฉลองกับพวกเขาเป็นปกติ” เลืองซึ่งเริ่มสอนที่ Quick Style Studio ในปี 2011 กล่าว “จิตวิญญาณของการเป็นครอบครัวเดียวกัน พวกเราหัวเราะกันตลอด เราเปิดใจซึ่งกันและกัน พร้อมกับเปิดรับสิ่งใหม่ๆ” เขากล่าวเสริมอย่างชัดเจนว่า “เรื่องแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นในทุกที่ของนอร์เวย์หรอกนะครับ”

ในซีรีส์ของพวกเขา Sorry Not Sorry ที่ฉายทางยูทูบ เราจะได้เห็นพลังอันเป็นเอกลักษณ์ของทีมเต้นนี้ พวกเขาเริ่มถ่ายทำช่วงการระบาดใหญ่ ในแต่ละตอน สมาชิกจะแบ่งออกเป็นสองทีมเพื่อแข่งเต้น ภารกิจท้าทายจะกำหนดตามแนวเพลง ตั้งแต่บอลลีวูด เคป็อป ไปจนถึงเพลงอาหรับ และอื่นๆ ผู้ชมจะได้เห็นพวกเขาโต้ตอบกันอย่างสนุกสนาน ขณะเตรียมแข่งเต้นรอบสุดท้าย

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา Quick Style เติบโตขึ้นเป็นมากกว่าสตูดิโอเต้นรำ เพราะเป็นพื้นที่ที่ผู้คนสามารถสำรวจความสนใจในด้านอื่นๆ เช่น ภาพยนตร์ วีดีโอ ภาพถ่าย หรือดนตรี แกมบอร์กเป็นดาวเด่นในวงการดนตรีนอร์เวย์ ในขณะที่เอกิล มิคาเอล ที่เพิ่งเริ่มเป็นนายแบบ ก็ได้นำการเต้นไปผสมผสานกับการเป็นนายแบบด้วย

ผู้ก่อตั้งทั้งสามยังสนับสนุนให้สมาชิกของสตูดิโอค้นหาความสนใจเชิงสร้างสรรค์ของตัวเองด้วย “เราพยายามแสดงให้พวกเขาเห็นว่า พวกเขาทำอะไรก็ได้ที่ต้องการ” บิลาลกล่าว “เราไม่เคยปล่อยให้พวกเขารู้สึกว่ามันมีแต่การเต้น เราบอกให้พวกเขาใส่ใจเรื่องการเรียนด้วย”

ในฐานะลูกของครอบครัวผู้อพยพชาวเอเชียที่ออกจากปากีสถานในช่วงทศวรรษ 1970 ฝาแฝดทั้งสองรู้ดีว่า การมีพ่อแม่ให้การสนับสนุนทำสิ่งที่ชอบแทนที่จะต้องไปทำงานเหมือนคนอื่นๆ นั้นเป็นเรื่องไม่ปกติ  “เรามีอิสระในการทำสิ่งที่รักและต้องเสมอ แม้ว่าจะทำได้ไม่ดีเสมอไปก็ตาม” บิลาลกล่าว “มันไม่ง่ายเลยที่จะปล่อยให้ลูกๆ ของคุณไปเรียนเต้นในต่างประเทศ” เขายังพูดติดตลกด้วยว่า “พวกเราอายุน้อยที่สุด ดังนั้นพี่ ๆ จึงรับหน้าที่ในการทำตามความคาดหวังของพ่อแม่ไปหมดแล้ว”

ปรัชญาการเต้นของกลุ่มมีอิทธิพลต่อวิธีที่พวกเขาร่วมมือทำงานกับคนอื่นๆ และการนำเสนอตัวตน Quick Style เดินทางไปดูไบในเดือนตุลาคม 2022 เพื่อแสดงที่ Coke Studio Live คอนเสิร์ตจัดขึ้นโดยแพลตฟอร์มดนตรีชื่อดังเพื่อสนับสนุนศิลปินหน้าใหม่จากปากีสถาน ซึ่ง Coke Studio คอยส่งเสริมการทำงานดนตรี เพื่อก้าวข้ามพรมแดน ความเป็นหนึ่งเดียว และสร้างแรงกระเพื่อมให้เกิดขึ้น

ในประเทศนอร์เวย์ ทีมเต้นนี้ทำงานร่วมกับดูโอแร็ปชื่อดัง Karpe ซาวนด์ดนตรีของวงนั้นผสมผสานกันด้วยเนื้อเพลงในภาษานอร์เวย์ ฮินดี และอารบิก รวมถึงภาษาอื่นๆ ดูโอแรปเปอร์แสดงคอนเสิร์ตในช่วงฤดูร้อนของออสโล เมื่อปี 2022 บัตรคอนเสิร์ตจำหน่ายหมดทั้งสิบรอบ และคอนเสิร์ตนี้ออกแบบท่าเต้นโดยทีม Quick Style

PAF. No หนึ่งในเพลงฮิตที่สุดของวง Karpe เป็นเพลงนำกลับมาทำใหม่ของเพลงพื้นบ้านดั้งเดิมตูนิเซีย นั่นคือเพลง Allah, Allah, Ya Baba  (Sidi Mansour) ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ดนตรีนั้นสะท้อนความเป็นสากลได้อย่างไร “ลองนึกภาพคนผิวขาวนับหมื่นคนร้องท่อน 'อัลลอฮ์ อัลลอฮ์ ยาบาบา'” บิลาลกล่าว “มันเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจเลยครับ”

Quick Style และ Karpe ประกาศทัวร์ยุโรปช่วงฤดูร้อนปี 2023 ในชื่อ The Diaspora Tour ซึ่งเป็นทัวร์ที่ทั้งสองวงประกาศที่จะแสดงโชว์ในสไตล์ที่โดดเด่นของตัวเองมากขึ้น “การเต้นมีอิทธิพลอย่างมาก หากคุณเต้นด้วยวิธีที่ถูกต้อง และถึงเวลาแล้วที่การเต้นจะฉายแสงโดดเด่น” สุเลมานกล่าว “คุณเพียงแค่ยอมรับศักยภาพของการเต้น ซึ่งผมก็ดีใจที่พวกเราได้แสดงศักยภาพของการเต้นออกมาให้ทุกคนได้เห็น”

ในขณะที่กำลังโอบรับชื่อเสียงที่เพิ่งค้นพบ พวกเขาก็รักษาจุดยืนแต่ยังคงท้าทายตัวเองในฐานะนักเต้นต่อไป "การสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เป็นเรื่องท้าทายเสมอ ในแง่ที่คุณดีงตัวเองออกมาจากคนอื่น" สิริขันธ์กล่าว "คนอย่างพวกเรานั้นไม่ต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงหรือตามกระแส พวกเรามุ่งมั่นทำสิ่งที่เราต้องการ และเราจะทำสิ่งที่เราทำต่อไป และไล่ตามสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต: ความสุขและการอยู่ร่วมกัน สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ยั่งยืน”

This story was originally written in English by Aaina Bhargava.

ต้นฉบับเขียนเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2023 โดย Aaina Bhargava โปรดคลิกที่นี่เพื่อดูเวอร์ชันภาษาอังกฤษ

อ่านเพิ่มเติม:

พบกับ Zain แร็ปเปอร์ภาษาจีนกวางตุ้งชาวปากีสถาน-อาหรับจากฮ่องกง

สีสันในการเคลื่อนไหว: นักออกแบบท่าเต้น คิม แจดุก ชุบชีวิตวัฒนธรรมเกาหลีดั้งเดิมสู่ความร่วมสมัยด้วยท่าเต้นที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก "สีน้ำตาล"

Akram Khan ผู้เปลี่ยนภาพ'The Jungle Book' สู่การแสดงร่วมสมัยที่เป็นดั่งคำเตือนถึงภาวะโลกรวน